ทำอย่างไร เมื่อพบกับ ความแก่
ความแก่ ...เป็นสิ่ง แท้จริง ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้..เที่ยงแท้ แน่นอน..ในธรรมชาติ...บางชีวิตอาจจะรอดจากการพบพานความแก่ คงจะเป็น เพราะว่า..ชิงตายไปเสียก่อนแก่....
ท่าน พุทธทาส เขียนไว้ ถึง ความแก่ ...ดังนี้...
ความแก่ หง่อม ย่อมทุลัก ทุเลมาก
ดังคนบอด ข้ามฟาก ฝั่งคลอง หา
วิธีไต่ ไผ่ลำ คลานคลำ มา
กริยา แสนทุลัก ทุเลแล
ถ้าไม่อยาก ให้ทุลัก ทุเลมาก
ต้องข้ามฟาก ไปพ้น ก่อนตนแก่
ก่อนตามืด หูหนวก สดวกแท้
ตรองให้แน่ แต่เนิ่นๆ รีบเดินเอย
ตรงนี้..คงจะ..ช่วยๆกันได้..เมื่อไม่ทราบจะทำอย่างไรเมื่อพบ กับความแก่..ตรองให้แน่แต่เนิ่นๆ..รีบเดินเอย.......
ขอบพระคุณ "ข้อคิดดีๆจากคำสอนของท่านพุทธทาส" ค่ะคุณยายธี
ดิฉันก็เห็น "ความแก่" ของตัวเอง ชัดเจนขึ้นทุกขณะ
กลอนขาดไปวรรคแรกค่ะ
ขออนุญาติลงอีกครั้งนะคะ
สวัสดีวันครูค่ะยายธี
คิดถึงยายธีค่ะ เรื่องของความแก่ และความตาย(ตายก่อนแก่)
ใครนะเคยบอกว่า "ตายไม่กลัว...กลัวแก่"
รักษาสุขภาพนะคะคุณยาย
สวัสดีท่านผู้อ่านที่รักทั้งหลาย...สิ่งดีที่ท่าน"พุทธทาส"..กล่าวไว้อีกในเรื่อง "แก่"...แก่นี้ดี..ไม่มีแรงเี่รี่ยว..ด่าใครตีใคร..จึงเป็นความแก่ที่น่ารัก..เจ้าค่ะ..ยายธีว่า...อิอิ...(แต่ตอนที่เป็นไม้แก่..ดัด..ยาก..นิซิ...จะเป็นไง...อ้ะๆๆ)...