พระครูวรเวทย์พิสิฐ  ประพันธ์

 

ปฐม:      ๏  พระพุทธองค์ทรงส่งถ้อย       ทางธรรม

            สอนสั่งประพฤตินำ                     แนะให้

            ทุกข์สุขเกิดจากกรรม                 ตนก่อ   เองนา

           โลกสันติสุขได้                            เมื่อหล้าหลากศีล๚

 

                           

ทวิ:       ๏  พุทธทาสปราชญ์ใต้               ตรึกตรอง

           สอนประพฤติตามครรลอง            หลุดพ้น

           อตัมมยตาครอง                          ครอบขาด  กิเลสแล

           สาปส่งทุกข์ถมล้น                       หลบด้วยอนัตตา๚

 


ตรี:       ๏ บรมครูธิราชเจ้า                   จอมไผท

         วิกฤตพิษเภทภัย                         พระแก้

         ปรัชญาทฤษฎีไข                        ขานสั่ง  สอนนอ   

         ครูแผ่นดินโดยแท้                       ทั่วหล้าสุขเกษม ๚     

                                      

 

จตุ:      ๏ แม่พ่อเพียรพร่ำโน้ม              นำเรา

         ดุว่าหวังขัดเกลา                        กล่อมเกลี้ยง

        จับมือแต่วัยเยาว์                        เขียนเริ่ม   ก.เฮย

        ข.ไข่ในเล้าเลี้ยง                         อ่านได้เสียงขรม๚

 

 

เบญจะ:  ๏ ครูประถมบ่มเกื้อ                การเรียน

        สอนอ่านสอนศิษย์เขียน              แต่ต้น

        กงกมกดวนเวียน                      วานท่อง   

        คณิตคิดคูณค้น                         ไขว่คว้าปูทาง ๚        

 

                        ดอกไม้จากปลายพูกันคุณณัญรดา http://gotoknow.org/file/nadrda/IMG_4638-picture-wl.JPG

    ฉ:        ๏ ครูมัธยมเพิ่มเนื้อ             นำสาร

        ประสาทวิชาการ                       แก่กล้า

        สอนศิษย์เสาะชำนาญ               ในศิษย์  ถนัดนอ

        นำส่งสะพานท้า                       ทั่วหล้าประลอง๚

 

                                      ฝีมือคุณณัฐรดา

                                              ผลงานคุณณัฐรดา        


สัตต:    ๏ ครูปริญญาหยดชั้น              เชิงคิด

         เสริมประสบการณ์ชีวิต              แกร่งเข้า

         คุณธรรมพร่ำอุทิศ                    ทวนศิษย์    ตระหนักแฮ

         มีจิตสาธารณะเฝ้า                    รับใช้สังคม๚

 

 
อัฎฐะ:   ๏ ผิดเป็นครูตอกย้ำ               ตักเตือน

         ผิดทุกผิดฤๅเลือน                    ลบได้

         วานผิดอย่าผิดเยือน                ยืนย่ำ    ผิดนา

        นำผิดคิดไขให้                         พรุ่งโพ้นถูกทาง๚

 

                     

                               ๏ ความดีใดศิษย์สร้าง           สะสม

                          จงส่งครูถึงพรหม                      ผ่านฟ้า

                          ปราศทุกข์ปราศระทม               โถมทับ  ตลอดนอ

                         เพียงสุขเสริมเติมคว้า                พบล้วนเกษมสันต์๚

                              ๏ ผิคุณครูล่วงแล้ว               ลับลา

                          ขอส่งดวงวิญญาณ์                  สงบไซร้

                          คำกรองแต่งบูชา                    ชูเชิด   ท่านเฮย

                          แทนมอบมาลัยให้                   ซาบซึ้งพระคุณแสน ๚ะ๛

              

         

          ขอบคุณภาพ  ดอกไม้จากปลายพู่กันโดยคุณณัฐรดา

                           ครูของแผ่นดิน  ที่แต่งเมื่อ ๑๖ มกราคม ๒๕๕๐