การให้ เป็นความสุขที่แท้ทั้งก่อนให้ ขณะที่ให้ และหลังจากได้ให้ไปแล้ว
พลังของการให้
การให้
แค่เพียงคิดจะทำ ใจก็ยังเป็นสุข
ครั้นได้ให้แล้ว จิตใจก็แช่มชื่นเบิกบาน
เมื่อวันเวลาผ่านไป
หวนกลับไปรำลึกถึงดวงหน้าอันเปี่ยมสุขของผู้รับ
ความปิติสุขก็ย้อนกลับมาทำให้หัวใจอิ่มเอม
การให้
จึงเป็นความสุขที่แท้ทั้งเวลาก่อนแต่จะให้
ขณะที่ให้ และหลังจากได้ให้ไปแล้ว
การให้
มองเพียงผิวเผินเสมือนการเสีย
หากแท้จริงแล้วการให้นั่นแหละคือการได้รับ
จากหนังสือ : ความทุกข์มาโปรด ความสุขโปรยปราย โดย พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว.วชิรเมธี)
ทำอย่างไร เราจึงจะเป็นผู้ให้ได้ด้วยใจบริสุทธิ์ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ
เป็นผู้ให้จะยิ่งได้ในความสุข เหมือนได้ผูกจิตไว้ในสวรรค์
ยิ่งการให้ไม่หวังผลคนอัศจรรย์ จิตเรานั้นยิ่งผ่องใสยิ่งได้บุญ
ความสวยของธรรมชาติของเเท่เเน่นอน
ซึ้งมากค่ะ ^^;
อาจารย์