นี้เป็นครั้งแรกที่ว่าได้ ที่มีโอกาสเขียนบันทึกของตัวเอง อย่างเป็นทางการ จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่้เขียนบันทึกคงจะเป็นตอนเรียนอยู่ ร.ร. ประจำตอนมัธยม 

ถึงแม้จะมี   hi5 กับ facebook แต่ก็ไม่เคย update อะไรเลย 

 

เอาล่ะ จะพยายามเขียนบันทึกแรกของตัวเองแล้วนะ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าจะเขียนไปทำไม เพื่อใคร แต่ก็จะพยายามเขียนอย่างเต็มที่ 

 

วันนี้ ฉันได้เรียนรู้ว่าพระเจ้ารักฉันมากเพียงใด เพราะท่านให้ฉันได้เติบโตขึ้นในการแก้ปัญหาทุกเรื่องด้วยตนเอง เพราะพระองค์ย่อมช่วยคนที่ช่วยตนเองก่อน ฉันไม่เคยรู้เลยว่าทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีทางออกของมันเอง เพียงแต่บางครั้งก็ต้องกล้าพอและอดทน รวมทั้งใจเย็น มองทุกอย่างในแง่บวก มากกว่าแง่ลบ แต่ใครจะทำได้ตลอด แต่ก็เอาเถอะ ยังดีที่รอดมาได้ถึงตอนนี้ (หมายถึงรอดจากปัญหาน่ะค่ะ)

ได้รู้ว่าฉันเห็นแก่ตัวเพียงใด เมื่อเทียบกับแม่ที่เสียสละเพื่อฉัน แต่ฉันก็ยังเป็นลูกที่น่ารักของท่าน ฮ่าๆๆ วันเกิดของแม่ปีนี้ตรงกับวันครูพอดี เธอเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆ นอกจากเธอจะเป็นสุดยอดของแม่แล้ว เธอก็ยังเป็นสุดยอดคุณครูอึก แล้วเธอก็ยังเป็นสุดยอดนักร้องและขาแด็นซ์ตัวยงอีกด้วย เสียงหัวเราะของเธอสามารถทำให้คนที่ไปเก็บเห็ดแล้วหลงป่า หาทางกลับถูก เธอมักถูกแซวว่าหัวเราะเหมือนคนไม่มีหนี้ ฮ่าๆๆๆ 

 

นี้แม่จะรู้หรือเปล่าว่าฉันซาบซึ้งขนาดไหนกับสิ่งที่เธอมอบให้