Help me please

ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมามีครูผู้หญิงวัยประมาณ 34 ท่านหนึ่งเล่าให้ฟังว่า  ขณะกลับจากงานเลี้ยงสังสรรค์ เดินทางกลับโดยรถยนต์กับลูกสาววัยประมาณ 4 ขวบ  ระหว่างทางเวลาประมาณ หกทุ่ม เห็นวัยรุ่นขับรถมอเตอร์ไซค์ 2  คัน อยู่ตามถนน เป็นวัยรุ่นชาย  คันหนึ่งมีเด็กสาวนั่งอยู่ตรงกลาง    และต่อมามีเสียงร้องให้ช่วยด้วยเสียงอันดังมาก  เมื่อสังเกตดูจึงเห็นว่าเด็กวัยรุ่นหญิงถูกล็อกแขนและพยายามปิดปากไม่ให้ส่งเสียงร้อง แต่ก็ไม่กล้าลงไปช่วยเพราะเธอก็เป็นผู้หญิงและก็มากับลูกน้อยด้วย  แต่ก็อดสงสารและเป็นห่วงไม่ได้  สักครู่ก็มีรถเพื่อนครูวิ่งตามหลังมาเป็นสามีภรรยา จึงได้โทรแจ้งตำรวจ กว่าตำรวจจะมาก็หาตัวไม่พบแล้ว  ก็ไม่ทราบชะตากรรมว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นจะเป็นอย่างไร  เป็นใครมาจากไหน  แล้วมากับวัยรุ่นชายเหล่านี้ได้อย่างไร  ก็เป็นเรื่องที่นำมาเล่าสู่กันอ่านว่าบางครั้งที่ต้องเจอกับสถานการณ์แบบนี้ ต้องตั้งสติก่อนว่าจะช่วยยังไงและช่วยได้หรือไม่ หากไม่เช่นนั้นก็จะเกิดอันตรายกับตัวเองได้

และอีกกรณีที่อาจคล้ายกันหรือไม่  เมื่อวันที่ 26 ธค 53 ได้มีโอกาสนำนักเรียนเข้าร่วมแข่งขันงานศิลปะหัตถกรรมนักเรียนภาคตะวันออกเฉียงเหนือครั้งที่ 60 ซึ่งจัดขึ้นที่จังหวัดอุดร แข่งขันเว็บไซต์เด็ก ม 3 ซึ่งเด็กจะต้องติดตั้งโปรแกรมเอง  แผ่นซีดีที่เตรียมไปเจ้ากรรมดันเปิดไม่ได้ เด็กน้อยจึงวิ่งหน้าตาตื่นออกมาหาครู  และผมเองก็ต้องไรท์โปรแกรมให้เด็กใหม่ซึ่งก็รู้อยู่แก่ใจว่าโน้ตบุ๊คตัวเองเวลาเขียนแผ่นชอบมีปัญหาและอาจจะไรท์ไม่ได้ และต้องดาวน์โหลดโปรแกรมใหม่อีกใช้เวลาไปร่วม 30นาที  จึงมองหาเพื่อนหรือใครก็ได้เพื่อจะขอความช่วยเหลือ ก็เจอคนใช้โน้ตบุ๊คอยู่จำนวนหนึ่ง และได้เข้าไปขอความช่วยหลือกับพี่ผู้หญิงท่านหนึ่ง พี่ครับผมขอความอนุเคราะห์ไรท์แผ่นได้ไหมครับ โดยตัวเองได้ฟอร์แม็ต handy อย่างดี และ copy ข้อมูลไป  แต่ก็ได้รับการปฎิเสธพี่เขาบอกประมาณว่าไม่ใช้โน้ตบุ๊คพี่เป็นของแฟนไม่กล้าให้ใช้  จึงผิดหวังเล็กน้อย และคิดในใจว่าไม่เป็นไร และก็ไปหาคนใหม่เป็นนักศึกษา และก็ได้คำตอบมาว่าถาดซีดีผมเสียไรท์ไม่ได้ ก็ผิดหวังอีกแล้ว แต่ก็คิดในใจว่าน้องเขาคงพูดความจริง สุดท้ายก็มาลองแก้ปัญหาด้วยตนเองก็ปรากฏว่าได้  ก็กินเวลาไปประมาณ 1 ชม จึงไปส่งให้เด็กนักเรียน สุดท้ายก็ได้รางวัลชมเชย ครับ ถือว่าเสร็จภารกิจ เพราะโรงเรียนผมไม่ได้ส่งเด็กให้ไปแข่งขันกับใครแต่ส่งไปทำงานที่ได้รับมอบหมายให้เสร็จสมบูรณ์ (ฟังดูดีนะครับ) แต่ต่อไปผมจะคิดแบบนี้  ก็เป็นอีกสถานการณ์ที่คุณมีสิทธิ์ที่จะเลือกว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย เพราะไม่เช่นนั้นอาจจะเป็นภัยกับตัว

เรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า  เมื่ออยู่ในสภาวะคับขัน  ให้ย้ายไปอยู่ในภาชนะที่ใหญ่กว่า เช่น กะละมัง