รู้จักมักคุ้นกับเพื่อนร่วมโลกพันธุ์นี้มาตั้งแต่เยาว์วัย ด้วยความรู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์ ขนสยองพองเกล้าอย่างไร้เหตุผลฝังลึกอยู่ในใจ

นั่งเพ่งพิศ  เพื่อนร่วมโลกตัวเล็กสีน้ำตาลเข้ม หนวดยาวเรียวสองข้างสอดส่ายคล้ายเรดาร์นำทางการตัดสินใจที่จะก้าวไปข้างหน้าหรือหันเลี้ยวกลับอย่างคล่องแคล่ว  ใจสั่นระทึกอย่างหวาดหวั่นเพราะอยู่ในสถานที่คับแคบแบบไม่มีทางเลือก  จำต้องนั่งนิ่งอย่างมีสติ เฝ้าระแวดระวัง  มือถือขันน้ำคอยราดน้ำเป็นระยะๆเพื่อให้เกิดความสั่นสะเทือน          ทางกายภาคไว้เตือนให้เขารู้ว่า  มีสิ่งมีชีวิตอยู่ด้านนี้นะ อาจเกิดอันตรายได้หาก "  เขา " เดินย่างก้าวเข้ามา

 

                                 
                                                   
                                     
                      น่าชื่นชมห้องน้ำสาธารณะแห่งนี้ (จำชื่อสถานที่ไม่ได้)  สะอาดปราศจากกลิ่น  สามารถดื่มดม-กินขนมได้อย่างเอร็ด-อร่อย

 

รู้จักมักคุ้นกับเพื่อนร่วมโลกพันธุ์นี้มาตั้งแต่เยาว์วัย ด้วยความรู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์  ขนสยองพองเกล้า    อย่างไร้เหตุผล         ฝังลึกอยู่ในใจ " เขา" ชอบที่จะดำรงชีพร่วมกับมนุษย์อย่างชิดใกล้        จึงทำให้เรารู้สึกหวาดเกรงว่า  เขาจะมาเดินเล่นไต่ตามตัวยามที่เผลอหลับไหล 

  
 

                                                           
        

 

" ต่างคนต่างอยู่ไปซิ  มันไม่ทำร้ายเราได้หรอก"  หลายคนปลอบขวัญยามที่เห็นเราสั่นไหวอย่างขาดความเชื่อมั่น เมื่อต้องพบปะกันแบบต่อหน้า-ต่อตา

"  ไม่ได้เด็ดขาด  ก็กลัวอ้ะ  ไปตีให้ตายเลยนะ แล้วนำไปทิ้งให้ไกลๆด้วย "    ความขลาดกลัวจึงขอให้ผู้อื่นช่วยทำลายชีวิตทั้งๆที่เขายังไม่ได้มายุ่งเกี่ยวหรือทำความเดือดร้อนให้   เพียงแค่ปรากฏกายให้เห็นก็รับไม่ได้แล้ว    แต่หากอยู่เพียงลำพัง ก็ต้องจัดการด้วยตนเองอย่างอกสั่นขวัญแขวน เรียกว่า  ชาตินี้เราคงอยู่ร่วมกันไม่ได้  ต้องกำจัดให้สิ้นซาก 

                         
" กลัวไปได้ไง  ตัวเล็กขนาดนั้น  ตุ๊กแกซิ  น่ากลัวกว่ากันตั้งเยอะ    ตาโปน ๆ ตัวลายๆเขียวๆ  มันอาจจะกระโดดเกาะคอไว้แน่น    กว่าจะแกะได้  หัวใจวายตายกันพอดี "     น้องสาวผู้เกลียดกลัวตุ๊กแกอย่างจับจิต  เปรียบเทียบให้เห็นภาพ
 

 


                                              

 

" ตุ๊กแกมันตัวใหญ่ ขยับทีมองเห็นชัด   ไม่ค่อยมายุ่งกับคน  น่ารักจะตาย "     แกล้งกระเซ้าหยอกเล่นอย่างขบขัน

"  ไปกรุงเทพฯ ทำไมไม่ไปพักบ้านพี่สาวล่ะ   สะดวกดีออก "  ญาติๆถามด้วยความสงสัย
"  ไม่เอาอ้ะ  เพราะตอนกลางคืนเจ้าเพื่อนร่วมโลกมันชอบออกมาเดินพาเหรด " เป็นคำตอบจากประสบการณ์ตรงที่พบเจอ   

  

 

                                    

 

*** ชุนชนบางเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นที่ชุมนุมของเหล่าเพื่อนร่วมโลก  ท่อระบายน้ำที่เชื่อมต่อกลายเป็นแหล่งพักพิง    ให้กบดานอย่างสะดวก-สบาย ***

เมื่อครั้งทะเลาะเบาะแว้งกับน้องชายตามประสาเด็กๆ ยามผู้ใหญ่ไม่อยู่บ้าน  เจ้าน้องชายตัวแสบ นำด้ายมาผูกหนวด  เจ้าเพื่อนร่วมโลก  จับหมุนแกว่งรอบตัวไป-มา "  โอ๊ย....  ใจจะขาดรอนๆ "
ที่ห้องน้ำบ้านเช่าของเพื่อน  ไปพบเจอ   เขาบินโฉบไป-เฉี่ยวมา  ตกใจจนขวัญหนี-ดีฝ่อ แทบจะเปิดประตูหนีออกมาไม่ทัน

 

                                   
  

 

" คุณมีสิ่งใดกังวลอยู่ในใจตอนนี้บ้างไหม เมื่อต้องมาอยู่ที่นี่  "  สาวสูงวัยชาวอเมริกัน  ป้อนประโยคคำถามแรก ของการพบปะ-พูดคุยแบบส่วนตัว  เมื่อเราก้าวสู่สังคมอเมริกันในเมืองนิวยอร์ก
 
" กลัวเจ้าเพื่อนร่วมโลกชนิดนี้ " ตอบไปตามความเป็นจริง  ถึงแม้ว่าอาจจะเป็นเรื่องขี้ผงสำหรับบางคน

" ไม่ต้องห่วง ฉันรับรองว่าคุณจะไม่ได้พบเจอะเจอ เลยสักตัว " สาวสูงวัยตอบอย่างมั่นใจ  

                       *** สภาพอันอากาศหนาวเย็นจัดทำให้พวกนี้ไม่สามารถคงชีพอยู่ได้นั่นเอง  ***                          


                                                     


พนักงานห้องอาหารของโรงแรมแห่งหนึ่งที่จังหวัดกาญจนบุรี  นำอาหารใส่หม้อทรงสูง  มาบริการ  พอพนักงานจุด             ก้อนแอลกอฮอร์เพื่ออุ่นให้ร้อนปุ๊บ  ขบวนเจ้าเพื่อนร่วมโลกประมาณ ๘-๑๐ ตัว  ต่างเฮโลวิ่งเพ่นพ่านหนีไฟออกมาจาก   ด้านล่างที่วางก้อนแฮลกอฮอร์     พวกเรากระโดดหนีหลบกันอย่างกระเจิดกระเจิง  ชุลมุนจนโต๊ะแทบพัง  นับว่าประสบการณ์     ครั้งนั้นได้ความรู้สึกทั้งหวาดกลัวและขบขัน  
                                                                         

                                                            American cockroach2.jpg
                                                                                                                                                                                                                                                                                
                                                            
แม้อายุจะล่วงเลยมาถึงปูนนี้  ก็ยังทำใจที่จะอยู่ร่วมโลกกับเพื่อนพันธุ์นี้ที่เรียกขานว่า " แมลงสาป " (ศึกษาได้ที่นี่)      ไม่ได้สักที  ไปสถานที่แห่งใดจมูกจะสามารถรับกลิ่นได้เป็นอย่างดีว่า มีพวกเขาอยู่ใกล้กายแค่ไหน

***  พยายามหลีกเลี่ยงที่จะสร้างเวร-ทำกรรม ต่อพวกเขาด้วยการปฏิบัติดังนี้***

   ๑. หมั่นรักษาความสะอาด  ไม่ปล่อยให้มีเศษอาหารทิ้งไว้
   ๒. กำจัดขยะ-สิ่งปฏิกูลโดยนำไปทิ้งในถังขยะที่ไกลบ้าน


                                          



หมายเหตุ:  ประเทศชาติวุ่นวาย  สถานการณ์รอบด้านน่าเป็นห่วง เขมรอหังการ อำนาจรัฐสั่นคลอน  นักการเมืองสับสน   คอรัปชั่นผุดพราย   การพัฒนาการศึกษาหลงทิศ  เหล่าข้าราชการหลงประเด็น   ประชาชนงมงาย  ขาดความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจ  ค่าครองชีพสูง  รายได้ตกต่ำ ฯลฯ   ไปก่อกวนเรื่องแมลงสาบ ปลอดภัยกว่า จ้ะ  อิอิอิ!

</strong>

                  Heart 3ขอขอบคุณภาพที่นำมาจาก Google และขอบคุณผู้เข้ามาเยี่ยมชมทุกท่านนะคะ Heart 3