- เด็กน้อยวัยประถมในชนบทที่พ่อแม่พยายามส่งเสียให้เรียนในตัวเมือง เพราะรู้ดีว่า โรงเรียนในหมู่บ้านมาตรฐานการเรียนการสอนต่ำกว่าในตัวเมืองมาก ต้องตื่นตั้งแต่ตีห้ารอรถรับจ้างที่จ่ายเป็นรายเดือน ด้วยเหตุที่ในหมู่บ้านเด็กที่พ่อแม่ยอมจ่ายเงินหลายพันให้ลูกเรียนโรงเรียนในตัวเมืองมีไม่มาก รถรับจ้างจึงมีแค่คันเดียว
- จำได้ว่าตอนเช้ามักจะอัดกันจนน่าเบื่อ แต่พอตอนเย็นกลับมีเนื้อที่เหลือให้นั่งโดยไม่แออัดเหมือนตอนเช้า ด้วยเหตุผลว่า ตอนเย็นพวกพี่ๆที่เรียนมัธยมเรียนพิเศษกัน
- ด้วยความเป็นเด็กก็ไม่ได้คิดอะไร คิดแต่ว่าอยากให้เรียนพิเศษกันเยอะๆ ตอนเย็นจะได้นั่งกลับบ้านสบาย
- แต่พอเข้ามัธยมโรงเรียนประจำจังหวัดก็พ่อแม่อีกนั่นแหละที่ดิ้นรนเอาเงินหลักหมื่นยัดใต้โต๊ะเป็นค่าแปะเจี๊ยะ เพื่อให้เข้าโรงเรียนแห่งนี้ให้ได้ ในช่วงมัธยมต้น จำได้ว่าตอน ม.1 ยังไม่มีใครคุยถึงการเรียนพิเศษ แต่จำได้ว่ามีวิชาวิทยาศาสตร์มีอาจารย์ถามตอนก่อนสอบกลางภาค เราเองก็ไม่ได้สนใจอะไร ไม่คิดจะเรียนเพราะกลัวรบกวนทางบ้าน เพราะฐานะเราเองก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่พอได้สอบ ทำไมเนื้อหามันไม่ตรงกับที่เราเรียนเลย ผลการสอบจึงไม่แปลกที่จะตก แต่เพื่อนกลับได้คะแนนดีๆ ด้วยความสงสัยจึงเข้าไปถามเพื่อนๆ ความสงสัยจึงคลี่คลายด้วยเอกสารที่เพื่อนยื่นให้ ในเอกสารเนื้อหาเป็นเหมือนข้อสอบ เหมือนการก๊อปปี้มาก็ไม่ปาน พอถามว่าเอามาจากไหน เพื่อนก็บอกว่า อาจารย์แจกชีตตอนเรียนพิเศษ
- เด็กมัธยมต้นต้องเรียนให้ได้คะแนนดีๆ เพื่อจะได้เรียนสายวิทย์-คณิต ในมัธยมปลาย ด้วยความอยากได้คะแนนดีๆ จึงจำเป็นต้องเรียนพิเศษหามรุ่งหามค่ำ พอเรียนมัธยมปลายก็ต้องเรียนพิเศษ เพื่อเตรียมตัวเข้ามหาลัยพอเข้ามหาลัยได้สมใจสิ่งที่เรียนหามรุ่งหามค่ำแทบไม่ได้เอาไปใช้
- คิดย้อนหลังในสมัยเด็กก็เหนื่อย แต่ยิ่งเห็นเด็กสมัยนี้ ก็เหนื่อยแทน ยิ่งนานวันยิ่งแข่งขันกันมากขึ้น เหนื่อยแทน
