จงแสวงหา การหยั่งรู้ จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความ …..อยาก… จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น…….

ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น

มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง
เรามีบ้านใหญ่ขึ้นแต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง
เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้นแต่สุขภาพกลับแย่ลง
เรามีความรักน้อยลงแต่มีความเกลียดมากขึ้น
เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้วแต่เรากลับพบว่า
แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น…..
เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้วแต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง
เรามีรายได้สูงขึ้นแต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง
เรามีอาหารดี ๆมากขึ้นแต่สุขภาพแย่ลง
ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คนแต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น

ดังนั้น ……จากนี้ไป……ขอให้พวกเราอย่าเก็บของดี  ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาพิเศษ
เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ ……
โอกาสที่พิเศษสุด……แล้ว

จงแสวงหาการหยั่งรู้
จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่โดยไม่ใส่ใจกับความ …..อยาก
จงใช้เวลากับครอบครัวเพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น…….
กินอาหารให้อร่อยไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป
ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด

เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย
น้ำหอมดีๆ ที่ชอบ  จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้ <p>เอาคำพูดที่ว่า…….สักวันหนึ่ง…….. ออกไปเสียจากพจนานุกรม
บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหนอย่าผลัดวันประกันพรุ่ง
ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น

ทุกวันทุกชั่วโมง ทุกนาทีมีความหมาย
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง
 </p><p>อ่านจบแล้ว  คงจะเริ่มทำอะไรๆ  ให้กับตัวเองอีกหลาย ๆ อย่าง  ทำแล้วตัวเราเองสบายใจ  คนอื่นก็สบายใจไปด้วย
</p>