ปัญหาที่แก้ไม่ได้ไม่มีทางแก้จริง ๆ

เช้าร้อนน้อย เที่ยงร้อนมาก บ่ายร้อนแทบทนไม่ไหว เย็นร้อนเบาลง ค่ำหมดไป

ปัญหาที่แก้ไม่ได้ไม่มีทางแก้จริง ๆ

เมื่อมีอายุช่วง 15 – 25 ปี เจอปัญหาที่แก้ไม่ได้ หาวิธีการแก้หลายต่อหลายวิธี ก็แก้ปัญหาไม่ได้…ตอนนี้อายุ 55 ปี ปัญหานี้ก็ยังอยู่กับตัว แต่รู้สึกร้อนน้อยกว่าแต่ก่อน

…=…ถ้าครั้งนั้นแก้ปัญหาโดยวิธีทำลายปัญหาหรือวิธีหนีปัญหา ก็คงไม่มีวันที่ดีอย่างวันนี้…=…

ผมโชคดีมีน้าสาวปลอบใจและเล่าให้ฟังว่า น้าได้อ่านนิยายอิงธรรมและได้พบข้อความว่า ปัญหาที่ไม่มีทางแก้เกิดขึ้นได้กับทุกคน แต่ให้เราเปรียบปัญหานั้นเป็นความร้อนจากดวงอาทิตย์ เช้าร้อนน้อย เที่ยงร้อนมาก บ่ายร้อนแทบทนไม่ไหว (ทนไม่ไหวแล้ว) เย็นร้อนเบาลง ค่ำหมดไป เช้าวันใหม่มาใหม่ วนเวียนอยู่อย่างนี้

“ปัญหาบางปัญหาให้เวลาช่วยแก้ไข”  “ปัญหาบางปัญหาใช้วิธีทำลายปัญหาเท่ากับทำร้ายคนรอบตัว” “ปัญหาบางปัญหาใช้วิธีหนีปัญหาเท่ากับทำร้ายตัวเอง”