"ทั้งอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นและทั้งเสียงประนามในอินเทอร์เน็ต ได้สร้างความเจ็บปวดทางจิตใจให้เธอไม่น้อย"

ก่อนวันสิ้นปี ๕๓ มีข่าวอุบัติเหตุบนทางยกระดับแถว ม.เกษตร บางเขน รถตู้โดยสารคันหนึ่งถูกรถเก๋งที่ขับตามหลังมาเฉี่ยวชนจนเสียหลักไปชนเข้ากับผนังทางยกระดับ ผู้โดยสารในรถตู้ประจำทางเป็นอาจารย์และนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยรังสิต และนักวิจัยจากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ๘ คน รวมทั้งคนขับ และมาเสียชีวิตเพิ่มอีกคนเมื่อวันสิ้นปี ผมกับภรรยาดูข่าวโทรทัศน์แล้วรู้สึกสลดใจ และเสียใจกับญาติผู้เสียชีวิต

ตามข่าวบอกว่า คนที่ขับรถเก๋งเป็นเยาวชนอายุ ๑๖ ขวบ ยังไม่มีใบขับขี่ โชคดีที่เธอบาดเจ็บไม่สาหัส สามารถโทรศัพท์ถึงผู้ปกครองและบริษัทประกันได้

ผมเพิ่งมีประสบการณ์ในทำนองเดียวกันนี้เมื่อ ๓ เดือนมานี้เอง น้องสาวแท้ๆ คนรองจากผม เป็นครูอยู่ต่างจังหวัด ขับมอเตอร์ไซค์กลับจากโรงเรียน ถูกมอเตอร์ไซค์ที่ขับตามหลังมาเฉี่ยวชนจากด้านหลัง รถเธอล้มลง ศีรษะเธอฟาดกับพื้นถนน และเสียชีวิต ผู้ที่ขับมาเฉี่ยวนั้นเป็นนักเรียนชั้นมัธยมอายุเพียงสิบกว่าขวบ ยังไม่มีใบขับขี่ ครอบครัวของเราเสียใจมากกับการสูญเสียที่เกิดขึ้น

ผมชื่นชมจิตใจที่ให้อภัยของครอบครัวน้องสาวผม แม้ว่าครอบครัวเธอจะสูญเสียกำลังหลักของครอบครัวไป ทุกคนเสียใจอยู่ระยะหนึ่งแต่ในที่สุดก็สามารถตั้งหลักได้ ชีวิตของสมาชิกครอบครัวเธอที่ยังอยู่ก็ต้องจับมือกันก้าวเดินต่อไป

สามีของน้องสาวผมรวมทั้งลูกๆ ของเธอ (ที่ยังเรียนอยู่) และพี่น้องทุกคน รวมทั้งแม่ของเรา ไม่ติดใจเอาความกับเยาวชนคนนั้น รวมทั้งไม่เรียกร้องอะไร แต่ครอบครัวของเด็กคนนั้นซึ่งไม่ได้ร่ำรวยอะไร ได้ตัดสินใจมอบเงินเก็บที่ครอบครัวเขามีอยู่ให้ครอบครัวของน้องสาวผมจำนวนหนึ่ง   ผมเองได้แสดงความเป็นห่วงด้วยว่า ครอบครัวนั้นจะเยียวยาจิตใจของเด็กคนนั้นอย่างไร เพราะเขายังต้องดำเนินชีวิตต่อไปอีกนาน พวกเราเข้าใจดีว่าเหตุการณ์นี้คงเป็นประสบการณ์ที่เขาจะไม่ลืมเลยตลอดชีวิต ผมไม่ได้ยินเสียงประนามเด็กคนนั้นเลยจากประชาชนในตำบลที่มาร่วมงานศพ

ต่างกับเหตุการณ์อุบัติเหตุบนทางยกระดับครั้งนี้ ที่เยาวชนคนขับรถเก๋งคันนั้นถูกประนามโดยคนจำนวนมากในชุมชนออนไลน์ต่างๆ รวมทั้งในอีเมล์ที่ส่งต่อๆ กัน ซึ่งผมก็ได้รับ มีทั้งรูปถ่ายของเธอทั้งที่เกี่ยวข้องและที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ รวมทั้งประวัติต่างๆ ซึ่งผมก็ไม่ทราบว่าจริงหรือไม่เพียงไร  แต่ผมไม่ส่งต่ออีเมล์ประเภทนี้แน่นอน เพราะผมไม่นิยมการตำหนิหรือประนามทุกรูปแบบ ผมไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างกระแสความเกลียดชังกันในสังคม ผมชื่นชมผู้มีเมตตา กรุณา และอุเบกขา

ไม่ว่าผลทางคดีที่ตามมาเกี่ยวกับเธอจะเป็นเช่นไร จะได้รับโทษหรือไม่ เพียงไร  ผมก็รู้สึกเห็นใจเธอในฐานะเยาวชนคนหนึ่งที่ชีวิตยังจะต้องก้าวเดินต่อไปอีกนาน ผมเชื่อว่า ทั้งอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นและทั้งเสียงประนามในอินเทอร์เน็ต ได้สร้างความเจ็บปวดทางจิตใจให้เธอไม่น้อยเช่นกัน และผมก็ชื่นชมครอบครัวของเธอที่ร่วมแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รวมทั้งบอกว่าคดีจะเป็นอย่างไรก็ยินดีให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องดำเนินการไปตามกฎหมายบ้านเมือง รวมทั้งวันนี้ที่คิดเขียนบันทึกนี้ก็เพราะได้อ่านข่าวที่เธอให้สัมภาษณ์รายการโทรทัศน์ว่าเธอเองก็เสียใจมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ผมขอแสดงความเสียใจ เห็นใจ และอยากให้กำลังใจกับทั้งฝ่ายครอบครัวของผู้ตาย บาดเจ็บ และทั้งเยาวชนคนนั้นรวมทั้งครอบครัวของเธอครับ.

สุรเชษฐ เวชชพิทักษ์
๑ ม.ค.๕๔