เมื่อคุณแม่ผมไม่สามารถตอบเด็กๆได้ว่าภาพต่างกันอย่างไร
ลอยกระทงที่บ้านฉัน เลย เขต 3
ลอยกระทงที่บ้านฉัน นครราชสีมา เขต 4
ลอยกระทงที่บ้านฉัน นครราชสีมา เขต 6
ลอยกระทงที่บ้านฉัน ขอนแก่น เขต 2
ลอยกระทงที่บ้านฉัน นครพนม เขต 1
ลอยกระทงที่บ้านฉัน ขอนแก่น เขต 1
นี่เป็นบทความที่แม่ผมเขียน นางกัลยา ชัยชนะ
เรียน ท่านผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 ประธานและคณะกรรมการตัดสินการประกวด/แข่งขันงาน
ศิลปหัตถกรรมนักเรียน ครั้งที่ 60 ปีการศึกษา 2553 ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ทุก ๆท่าน
ภาพที่นำเสนอให้ทุกท่านเห็นข้างต้นนี้คือ ภาพการแข่งขันการสร้างภาพ ด้วยการฉีก ตัด ปะ ระดับปฐมวัย เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2553
หัวข้อเรื่องที่ให้เด็กทำในวันแข่งขันคือ “ ลอยกระทงที่บ้านฉัน” ผลงานของเด็กทุกคนในแต่ละเขตเป็นที่น่าชื่นชม แต่ผลการตัดสินของคณะกรรมการ ยังเป็นที่สงสัยในสายตาของครูผู้ฝึกสอนและผู้ปกครองนักเรียนอย่างข้าพเจ้า ในการตัดสินการให้คะแนนเหรียญทอง กับเหรียญเงิน ผลการตัดสินของคณะกรรมการเป็นที่สิ้นสุด ถูกต้องข้าพเจ้าเคารพกฎกติกาข้อนี้เสมอ แต่การชี้แจงของคณะกรรมการยังไม่ชัดเจน ภาพของเลย เขต 3 คะแนนไม่ถึงเกณฑ์เหรียญทอง ยังมีส่วนที่บกพร่องหลาย ๆอย่างดังที่เห็น มันต่างกันตรงไหนครับ ! นี่หรือมุมมองของคณะกรรมการผู้ตัดสินที่เชี่ยวชาญมีความรู้ความสามรถซึ่งถูกมอบหมายให้มาตัดสินที่คงไว้ ซึ่งความยุติธรรม ระดับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ท่านจะยึดเนื้อหา ความหลากหลายหรือ.......?
จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบ ท่านผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 ในฐานะที่ท่านเป็นเจ้าภาพในการ จัดงาน ในครั้งนี้ เมื่อท่านได้เห็นภาพที่ข้าพเจ้านำเสนอแล้ว ท่านมีความคิดเห็นอย่างไรนี่คือความผิดพลาดของคณะกรรมการผู้ตัดสินถูกต้องหรือไม่ หรือท่านคิดว่าถูกต้องแล้ว ภาพที่ดูแล้วอย่างไรก็ธรรมชาติ แถมยังมีดวงอาทิตย์สีแดงอีกด้วย ยังได้เหรียญทอง แล้วท่านจะตอบเด็กว่าอย่างไรในฐานะที่ท่านเป็นครู ภาพกับเนื้อเรื่องต่างกัน หรือนี่คือความคิดสร้างสรรค์ ในมุมมองของคณะกรรมการ เหรียญเงิน หรือเหรียญทองเป็นเพียงสิ่งสมมุติ แต่การปลูกฝังให้เด็กคิดเป็น ทำเป็น แก้ปัญหาเป็น และมีคุณธรรมนี่คือสิ่งที่สำคัญ เด็กที่ดีวันนี้คือผู้ใหญ่ที่ดีในวันหน้า
( ถ้าผู้ใหญ่ทำผิดพลาดแล้วจะตอบเด็กว่าอย่างไร นี่ซิน่าคิดจริงหรือเปล่าครับท่าน )
รบกวนท่านช่วยแสดงความคิดเห็นด้วยนะครับ ขอบคุณมากๆครับ
รูปแรก มีรายละเอียดมาก เนื้อหา มาก มีวัด นอกนั้นสวย แต่สาระไม่มากเท่ารูปแรกค่ะ
แต่รูปแรกทำไมได้แค่เหรียญเงิน แล้วรูปอื่นๆได้เหรียญทองละครับ ผมเห็นเด็กๆถามคุณแม่ว่ารูปเราไม่สวยตรงใหนค่ะคุณครู
ทำไมได้แค่เหรียญเงิน ผมแทบยืนมองไม่ได้จนต้องเดินหนี
เราเคารพกฎกติกาและให้สิทธิ์ขาดคณะกรรมการถือเป็นเรื่องที่ถูกต้อง ตามจริง เลย เขต 3 ก็ดูโอเคนะครับเพราะเราไม่เห็นภาพรางวัลเหรียญทองภาพอื่น ๆ ผมขอแสดงความคิดเห็นอย่างนี้พอได้นะครับ
ประการแรก กรรมการทุกคนเห็นตั้งแต่การเริ่มต้นทำงาน การวางแผนการทำงาน หรือแม้แต่ทักษะการทำงาน การเตรียมวัสดุอุปกรณ์ การเตรียมการล่วงหน้าสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการพิจารณาตัดสิน
ประการที่สอง ผู้ชมส่วนใหญ่มักเห็นเพียงภาพสำเร็จว่าสวยงามแต่เบื้องหลังของชิ้นงานเราไม่ทราบ เราไม่เห็นทุกขั้นตอนสิ่งเหล่านี้ก็ต้องคำนึงถึงบ้าง
ประการที่สาม เป็นไปได้ไหมที่คณะกรรมการมีการสัมภาษณ์นักเรียนประกอบการให้คะแนนเพราะเป็นเด็กอนุบาล บางครั้งเด็กอาจเมารถ... (ฮา).. ตอบคำถามกรรมการไม่สอดคล้องกับภาพก็เป็นได้ (ยกตัวอย่างนะครับ เคยเป็นกรรมการตัดสินโครงงานนักเรียน พอนักเรียนเริ่มนำเสนอก็พูดคล่องเป็นต่อยหอยเชียว แต่พอถามง่าย ๆ ว่า ทำไมหนูถึงทำโครงงานนี้ละลูก.... นักเรียนกลับตอบไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่เพิ่งพูดความเป็นมาและวัตถุประสงค์ไปหยกๆ ) มีอีกหลายตัวอย่างนะครับ เอาเป็นว่าคุณครูก็หาเหตุผลให้เด็ก ๆ ให้ได้ในเชิงบวกก็แล้วกัน ที่สำคัญคุณครูอย่าใส่อารมณ์ให้เด็กเห็นเป็นอันขาด เพราะเดี๋ยวเด็กคิดว่า มีการแข่งขันต้องชนะอย่างเดียวจริงไหมครับคุณครู
ผมเห็นใจอาจารย์ครับ ถ้าเป็นผม ผมต้องตัดสินให้ของเลย เขต 3 ลำดับที่ 1 ก่อน เพราะภาพมีองค์ประกอบหลากหลาย ความสวยงามไม่ต่างกัน ผมมีเหตุผลอยู่อย่างเดียวคือเกินฝึมือเด็กปฐมวัยเท่านั้นที่ผมจะไม่ไห้ที่่ 1 หรือมีอะไรที่ผิดพลาด ไม่ได้ตามเกณฑ์ที่วางไว้ แต่กรรมการก็น่าจะสามารถชี้แจงได้ ท่านต้องไปปรึกษากับกรรมการ หรือมีเวทีให้ครูผู้ฝึกสอนได้มีโอกาสฟังคำชี้แจงจากกรรมการตัดสิน อย่างน้อยก็จะทำให้หายข้อข้องใจครับ..ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูสู้ต่อไปโอกาสคงเป็นของเราถ้าเราไม่ถอย แตาคุณครูได้พาเด็กมาถึงจุดนี้ได้ ก็ภาคภูมิใจแล้วน้อมากที่จะถึงระดับนี้ มีอีกหลายคนไม่มีโอกาสอย่างท่าน ปีหน้ายังมีคงเป็นของเราสักวัน ขอให้สู้ต่อไป บางครั้งเราว่าเราถูก แต่ผลได้ผลเสียไม่คุ้ม ก็ได้แต่บ่นให้เพื่อนครูด้วยกันฟัง ผมกลัวมากทำให้พวกเราเสียกำลังใจ ส่วนต้วผมผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก จึงคิดว่าทุกอย่างมันเกิดแก่กรรมของเราเอง ดังปรัชญาของผม ว่า "ปรัชญาคือความคิด ชีวิตคือกรรม การกระทำคือความจริง " แล้วเราจะสบายใจและมีกำลังใจจะต่อสู้ครับท่าน
เห็นด้วยอย่างยิ่งกับภาพที่1ของจังหวัดเลยที่มีองค์ประกอบครบถ้วนหลากหลาย ละเอียดชัดเจนสื่อความหมายได้ แต่ก้ต้องเคารพการตัดสินถือว่า กรรมของเราได้มาถึงระดับนี้ก็สุดยอดแล้วค่ะ
กติกา ไม่ให้พับหรือขยำไม่ใช่หรอ