ทางคู่..ขนาน

ชีวิต..บนบาทวิถี..บนถนนเมืองเทพ..แถวๆ พรานนก..แออัดยัดเยียดไปด้วยผู้เดินดินอย่างเราๆ..ใครไคร่ซื้อๆ ใครไคร่ขายๆ ใครไคร่เดินๆ(หากต้องระวังกันหน่อย..เพราะจะต้องลงไปเดินในถนน.ที่ไม่ใช่รถจะวิ่งอย่างเดียว(งง)หากจอดระยะยาวได้ด้วย..ห้ามรีบเร่ง..ในเมืองเทวดา..นั่งรถเมล์ผ่านไปแถวๆลาดหญ้า...ถนนข้างบาทวิถีถูกทาด้วยสีแดงสวยแต่ไม่สดเหมือนตอนทาใหม่ๆ...มีรูปรถจักรยานเป็นสัญญลักษณ์ให้รู้ว่าเป็นทางจักรยาน...ยาวตลอดแนว...(หากว่าหามีจักรยานวิ่งสักคันไม่...มีแต่รถยนต์จอดเต็มไปตลอด..อ้ะ)..แปลกดีเมืองเทพนี้...(ตอนทาสีทางนี้ไม่ได้สืบดูว่า..เทวดา..ขี่จักรยาน..หรือชอบขี่รถ..ที่หาที่จอดไม่ได้..เลยต้องมาจอดบนทางจักรยานที่ตนไม่ต้องการ..)

บนบาทวิถี..ผู้ที่ไม่ใช่เทวดา..จะต้องอาศัยค้าขายทำมาหากิน(เพราะเนรมิตรไม่ได้..อย่างเทวดา..อ้ะ)....แถวๆบางแค...ก็จะมีความคล้ายคลึงกับพรานนก..หรืออีกหลายๆที่ในเมืองเทพ....

วันนี้แวะไปอ่านเช่นเคย..ชะตาชีวิตประจำวัน..มันบอก..ยายธี.ว่า.เจ้าน่ะคงจะคิดสองจิตสองใจเดี๋ยว..อยากจะทำโน่นทำนี่สร้างสรรค์..สวรรค์สังคม(ทั้งๆที่มิใช่เทวดาสักหน่อย)..คิดไปฟุ้งซ่านไปก็หนีจบหลบมุม(อยู่กับตัวเองและความเหนื่อยหน่ายที่จะคิดหาความลงตัวในอุดมคติ..ให้เป็นรูปธรรม...).....นามธรรมนั้นเป็นเพียง..ทางคู่ขนาน..กับรูปธรรม..บนบาทวิถี..ชีวิต คนธรรมดาๆในเมืองเทพ