พบเพื่อจากลาไงละ...

ยามค่ำคืนของวันที่ 15 ธ.ค. 2553 พวกเราจำนวนหนึ่งออกไปท่องราตรี

โดยสารรถเมล์ในเมืองปีนังจากที่พักออกไปยังถนนริมหาดอันสวยงามมีแสงไฟฟ้าส่องสว่างรอบเกาะ สิ่งที่เห็นเต๊ะลูกกะตาคือหนุ่ม ๆ สาว ๆ นัดมาจีบกันท่ามกลางแสงเดือนดาว คงเป็นเพราะที่พักในเมืองปีนังเหมือนบ้านนกนางแอ่นจึงนัดกันมาพบมาเจอมาคุยมาจู๊บกันแบบจะจะเช่นนี้

ได้ชมวิถีวัฒนธรรมคนปีนังยามค่ำคืนแล้วพวกเรากลับไปนอน...

รุ่งเช้าวันที่ 16 พวกเราอำลาสมภารวัดปิ่นบังอรแล้วย้อนไปดูลานสาวกอดของเมืองปีนังอีกที...

จุดนัดพบของหนุ่ม-สาวยามค่ำคืน นั่งกันเป็นคู่ ๆ ยาวไปตามกำแพงเลยละ

ไปดูป้อมปืนใหญ่ของกองทัพอังกฤษยังคงสมบูรณ์ดี

แล้วแวะเข้าไปว้ดไชยมังคลาราม

เข้าไปด้านในศาลานี้เจอพระนอนองค์ใหญ่ ได้ความว่าอดีตสมภารวัดท่านมาไทยไปเจอพระนอนวัดโพธิ์ท่าเตียนเลยเอามาสร้างแบบจำลองที่นี้  มีคนทุกชาติภาษาไปเที่ยวชมเยอะมาก

แรกเห็นคือพระบาท

พระประจำคนเกิดวันอังคาร

พระพักตร์งดงามอร่ามตา

อ. คำนวณ ชวนไปกราบสมภารวัดรูปปัจจุบัน...เอ๊ะ ๆ คุ้น ๆ ดูสักพัก...วาว ๆ พระคุณเจ้ารูปนี้ ย้อนไปสมัยเรียนที่ ม. มจร. วัดมหาธาตุ ปี 2527- 2532 พระคุณเจ้ารูปนี้เรียนห้องเดียวกันกับยูมิเป็นสหายธรรม...วาว ๆ มาเจอกันได้ไงละนี่...อย่างนี้ไปปีนังคงต้องจองศาลาวัดคุยกับพระซะแล้ว...อิ อิ อิ เจอสหายธรรมโดยบังเอิญ ๆที่วัดนี้มีคนจีนพูดภาษาจีนเป็นชาวพุทธคนสยามเหลือแต่ร่องรอยการสร้างวัดไว้...

 เราต่างเล่าเรื่องราวความเป็นมาโดยย่อพอดีกับเวลาที่ต้องอำลา...พบเพื่อจากลาไงละ...

ช่วงเดินทางออกมาริมหาดปีนังรอบ ๆ เกาะเห็นการใช้ดินทรายถมทะเลเพื่อขายเป็นช่วง ๆ มองจากกระจกรถออกไปจะเห็นคันดินทรายกั้นน้ำทะเลแลเวถมที่จากริมเกาะออกไปบ้างก็สร้างตึกสูง ๆ ขายกันละ...