กุ้งแก้วเกิดมาประมาณกลางเดือนสิงหาคม หลังจากนั้นเจ็ดวันฉันก็ขึ้นไปสอบเรียนต่อที่กทม. กลับมาก้อยังพบเจ้ากุ้งแก้วกะพี่ของเขายังอยู่ที่ลังหน้าบ้าน
ฉันนึกว่าแมวตัวนี้หน้าตาโหลพิลึก เห็นได้ทั่วๆ ไปตามตลาด ก็ไม่สนใจนัก เพราะกะว่าจะไม่เลี้ยงไม่ผูกพันธ์ เพราะมีโครงการเรียนต่อ
กลางดึกคืนหนึ่ง เสียงร้องของแมวคำรามอย่างน่ากลัว ฉันตื่นขึ้นมาออกไปดูที่ลังหน้าบ้านเห็นแมวใหญ่วิ่งออกไปอยู่ลิบๆ
ตอนเช้าฉันไปโรงเรียนตามปกติ ตกเย็นเห็นแม่แมวกำลังให้นมลูกตัวพี่อยู่นอกลานหน้าบ้าน
ใจฉันกระตุกนิดหนึ่งรีบรุดไปดูที่ลังเห็นกุ้งแก้วหายใจรวยรินที่ลำคอมีแผลเป็นรอย
เขี้ยวฝังอยู่ รอบกายมีมดเต้มไปหมด ทำไงดี ฉันลนลานไปหมด
นึกได้เอายาแก้อักเสบแกะแคบซูลออกแทใส่แผล สักพักกุ้งแก้วชักกระตุกแน่นิ่งไป
ฉันทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย (บาปทำกับแมว) ฉันทรุดนั่งอย่างไร้เรี่ยวแรง
"ทำไมต้องมาเกิดที่บ้านกรูวะ ทำไม" (เฮ้อ เด๋วค่อยต่อตอนต่อไปนะ)
