ชมรมไม้ดอกหอม

 

เรื่องที่ข้าพเจ้าอยากเล่า

                ครั้งหนึ่งในชีวิตการเป็นครูของข้าพเจ้า  ข้าเจ้าและลูกศิษย์กลุ่มหนึ่งได้ร่วมกันเปิดชมรม “ไม้ดอกหอม” ขึ้น  ในโรงเรียนบ้านพังหรัน  โดยมีมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช  และโครงการ  BRT ( โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพในประเทศไทย) (Biodiversity  Research  and  training  Program)  ให้การสนับสนุนเงินทุน และเวทีแสดงผลงาน

                ในการดำเนินงานของชมรม “ไม้ดอกหอม” นั้น  เราได้อาศัยธรรมชาติรอบ ๆ  โรงเรียนเป็นแหล่งเรียนรู้  โดยเราจัดกิจกรรมแบบบูรณาการ  มีการเดินสำรวจพันธุ์ไม้ดอกหอมในบริเวณรอบ ๆ  โรงเรียน  เช่น บริเวณป่าไม้  ริมลำธาร  สวนยางพารา  บ้านและวัด  เพื่อให้นักเรียนได้รู้จักไม้ดอกหอมอย่างหลากหลาย  บันทึกชื่อพร้อมวาดรูปประกอบและบอกตำแหน่งที่พบพันธุ์ไม้นั้น ๆ

 

                จากนั้นก็เขียนบรรยายลักษณะของไม้ดอกหอมแต่ละชนิดเป็นร้อยแก้วและร้อยกรองพร้อมวาดรูปประกอบ  นำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในชมรม  และส่งผลงานบางส่วนไปลงในจุลสารไม้ดอกหอมซึ่งมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช  และโครงการ  BRT ( โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพในประเทศไทย) (Biodiversity  Research  and  training  Program)  จัดไว้ให้แสดงผลงาน

 

                จากนั้นก็ให้นักเรียนได้ศึกษาหาความรู้ด้วยตนเองตามความสนใจ  ในลักษณะของการทำโครงงานวิทยาศาสตร์  โดยครูกระตุ้นให้นักเรียนอยากรู้อยากเห็นอยากศึกษาหาความรู้ด้วยตนเอง

โดยการเล่านิทานบ้าง  ตั้งคำถามบ้าง  แล้วให้นักเรียนตั้งคำถามด้วยตนเองว่านักเรียนอยากรู้อะไร

และจะหาคำตอบได้ด้วยวิธีไหน  ซึ่งนักเรียนศึกษาหาความรู้ด้วยตนเองโดยการทำโครงงานวิทยาสาสตร์  เป็นผลสำเร็จหลายเรื่องด้วยกัน  เช่น  ศึกษาหาวิธีเพาะเมล็ดมะนาวโห่ให้ได้ผลดี  ศึกษาวิธีเพาะเมล็ดบุนนาคจนเป็นผลสำเร็จ  ศึกษาว่าดอกจำปูนเริ่มหอมเวลาใด  หอมมากที่สุดเวลาใดและหยุดหอมเวลาใด  ศึกษาว่าต้นแซะออกดอกเดือนไหนถึงเดือนไหน  ฯลฯ   แล้วนำเสนอผลงานบนเวทีสร้างนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่  ซึ่งมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช  และโครงการ  BRT ( โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพในประเทศไทย) (Biodiversity  Research  and  training  Program)  จัดให้

                จากการดำเนินงานกิจกรรมชมรม “ไม้ดอกหอม”  นักเรียนส่วนมากสนใจและชอบมาก  เพราะนักเรียนได้ทำในสิ่งที่นักเรียนสนใจโดยไม่มีการบังคับ  และภาคภูมิใจในผลงานของตนเอง

                ขณะนี้ชมรม “ไม้ดอกหอม”  ปิดตัวลงแล้วเพราะไม่มีเวทีแสดงผลงาน และขาดการติดต่อจากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช  และโครงการ  BRT ( โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพในประเทศไทย) (Biodiversity  Research  and  training  Program)