เบื่อจังกับระบบสังคมเหลวเป๋วที่คนดีต้องตาย  แต่คนร้ายลอยนวล(และลอยหน้าลอยตา)เต็มบ้านเต็มเมือง  หลายครั้งที่ถามตัวเองว่า  ทำดีแล้วได้ดีจริงหรือ  ถ้าจริงแล้วทำไมบางคนที่เขาทำไม่ดีแต่เขากลับไม่เห็นรู้สึกทุกข์ร้อนอะไร  กลายเป็นเราซะอีกที่มานั่งทุกข์ร้อนวิตกกังวลกับการกระทำของเขา  เจอแบบนี้ก็ทำเอาจิตตกไปเหมือนกัน  แต่ก็ทำให้หวนระลึกนึกถึงบันทึกเทศนาธรรมของพระอาจารย์มิตซูโอะ  คเวสโก  ในบทที่ชื่อ "ชีวิตสมบูรณ์แล้วทุกประการด้วยเหตุและปัจจัย"  ซึ่งมีความตอนหนึ่งว่า

"...ทุกอย่างดำเนินไปตามเหตุปัจจัยที่สมบูรณ์ที่สุดเสมอ

จงก้าวไปสู่อนาคตด้วยความเข้าใจเช่นนี้

จงมั่นใจในผลกรรมและเชื่อในเหตุปัจจัยอย่างสมบูรณ์เถิด

จงทำความดี  ละความชั่ว  มีเมตตาแก่ตนและสรรพสัตว์

และยอมรับทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้วยจิตที่สงบ

โลกนี้สมบูรณ์ด้วยกรรม

เรามีทั้งกรรมดีและกรรมชั่ว

วันนี้เราอาจทุกข์  แต่พรุ่งนี้เราก็อาจจะเป็นสุข

ทุกอย่างไม่แน่นอน

ให้อยู่กับปัจจุบันตลอดเวลา  และทำใจให้เป็นสุข

และอย่าลืมทำเหตุให้ดีตั้งแต่วันนี้

เพื่อผลที่ดีในวันนี้และวันข้างหน้า

เรามีหน้าที่รักษาข้อวัตร  และทำให้ดีที่สุดเสมอ...เท่านั้น

นอกจากนั้น  เขาจะ 'เป็นไปเอง' ตามเหตุปัจจัยของเขา "

ก็คงจะพอตอบคำถามของตัวเองได้บ้าง  อย่างน้อยก็ปลอบใจให้ชีวิตก้าวเดินต่อไปได้   สู้ๆ