อุทยานแห่งชาติตาดโตน
อุทยานแห่งชาติตาดโตน ตั้งอยู่บนเทือกเขาภูแลนคาในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าภูแลนคาด้านทิศใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 135,737.50 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ ต.นาฝาย ต.นาเสียว ต.ห้วยต้อน และตำบลท่าหินโงม อ.เมืองชัยภูมิ จ.ชัยภูมิ ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ วันที่ 31 ธันวาคม 2523 เป็นลำดับที่ 23 ของประเทศเป็นต้นกำเนิดของลำห้วยลำประทาวและเป็นลำน้ำที่สำคัญของจังหวัดชัยภูมิ ซึ่งจะไหลไปรวมกับลำน้ำชีหล่อเลี้ยงชุมชนภาคอีสาน
เป็แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดชัยภูมิ มีน้ำไหลตลอดทั้งปีตัวน้ำตกสูงประมาณ 6 เมตร กว้างประมาณ 50 เมตร ธรรมชาติบริเวณเหนือน้ำตกเป็นลานหินกว้างเหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ เล่นน้ำและชมวิวในธรรมชาติ บริเวณด้านล่างน้ำตกมีธรรมชาติที่สวยงามประกอบไปด้วย แอ่งน้ำ ลำธาร โขดหิน และพันธ์ไม้ชนิดต่างๆขึ้นอย่างหนาแน่นทำให้บรรยากาศร่มรื่น ปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวให้ความสนใจมาเที่ยวชมเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะในวันหยุดและเทศกาลต่างๆ การเดินทางสะดวกสะบาย เป็นถนนลาดยางตลอดสาย อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 21 กิโลเมตร
เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2553 เราชาว กศน.อำเภอมัญจาคีรี พร้อมด้วยนักศึกษา จำนวนหนึ่งได้เดินทางไปศึกษาดูงาน ณ อุทยานแห่งชาติตาดโตน อ.เมือง จ.ขอนแก่น เพื่อที่จะศึกษาดูงาน ในด้านการพัฒนาอุทยานให้มีพัฒนา เช่น การสร้างฝายชะลอน้ำในแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นแบบไม่ถาวร กึ่งถาวร และแบบถาวร เพื่อที่จะได้นำมาปรับและพัฒนาน้ำตกในบ้านเราให้มีความสวยงาม น่าท่องเที่ยว และเป็นแหล่งศึกษาดูงานให้ผู้คนที่สนใจจะศึกษาธรรมชาติ
หัวหน้าอุทยานได้พูดถึงข้อดี ข้อเสีย ของฝายชะลอน้ำ ในแบบต่างๆ แต่ที่เจ้าหน้าที่แนะนำคือการสร้างแบบไม่ถาวร เพราะจะส่วนมากจะใชไม้ไผ่ในการสร้างแล้วจะใช้ก้อนหินมากองเป็นแนวกั้นน้ำในเวลาน้ำหลากน้ำก็จะรั่วออกตามแนวก้อนหินและน้ำจะพัดเอาตะกอนมาอุดรอยรั้วทำให้น้ำเอ่อ โดยที่ไม่กัดเซาะตลิ่งและยังเป็นการหล่อเลี้ยงพืชขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ตามแนวตลิ่งให้มีความอุดมสมบูรณ์และชุ่มชื่นอยู่ตลอดเวลา
ขอบตลิ่งที่พังจากการสร้างฝายแบบถาวรโดยใช้ซีเมนต์ในการสร้าง
หลังจากที่เราได้ฟังประวัติของอุทยานเสร็จเราได้ใชเส้นทางเดินเขาในการเดินทางไปที่น้ำตกตาดโตน โดยระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร
ความสวยงามตามธรรมชาติ
การเดินทางที่แม้จะลำบากแต่ก็แฝงไปด้วยความสนุกสนาน ทุกคนยัง..................
จุดนี้เป็นจุดที่เจ้าหน้าที่อุทยานจัดไว้สำหรับนักท่องเที่ยวใช้สำหรับตั้งแค็ม แต่เราขอพักหน่อย...
แม้ว่าเดินทางไกลแค่ไหนแต่ทุกคนก็ร่าเริง...สู้...สู้..........
ใกล้ถึงแล้ว
สวยมากเลยค่ะ สมกับที่ต้องเดินมาหลายกิโล
แต่สภาพอากาศไม่เป็นใจเลย แย่จัง...
สภาพอากาศไม่ค่อยจะเป็นใจ เพราะว่าหลังจากที่เดินทางมาถึงน้ำตกฝนตกทำให้พวกเราไม่ได้เล่นต้องมานั่งคอตก รอให้ฝนหยุดตก
แม้ว่าจะเดินเหนื่อย...ทางก็ไกล...ฝนก็ตก...น้ำตกไม่ได้เล่น
แต่ทุกคนก็ยังยิ้มได้...เพราะว่าพวกเราคือ...ตน..กศน...
จบการเดินทาง
...เป็นการเรียนรู้ที่สนุกสนาน...และได้ทั้งความรู้และความเป็นเพื่อน...คนกับธรรมชาติ ถ้ามีจิตสำนึกรักธรรมชาติ ธรรมชาติก็คงรักเรา...ร่วมสร้างสรรค์อำเภอมัญจาคีรี...ให้เป็นเมืองเขียวขจี มีภูเขา มีป่าไม้ มีน้ำตก มีแม่น้ำ...และเป็นเมืองที่น่าอยู่ครับ
ขอบคุณที่ถ่ายทอดโครงการออกมาได้ดี...
แวะมาทักทายภาพสวยนะน้องแต่เวลาของโครงการน้อนไปนะน่าจะค้างคืนพักแรมนะค่ะ
เสียดายน่าจะมีเวลาเล่นน้ำ ฝนมาตกซะก่อน