แต่...ก็ไม่ลืมว่า การลงมือให้การดูแลรักษาพยาบาล ต่อผู้เจ็บป่วยก็เป็นเรื่อง สำคัญ เช่นกัน เพราะนอกจากเขียนให้สมบูรณ์ในเวชระเบียนแล้วยังต้องลงมือปฏิบัติให้สมบูรณ์ เหมือนที่ผู้เขียนเคยเขียนไว้ ในหลายๆบันทึกที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง เวชระเบียน

สองวันก่อน ผู้เขียน ไปร่วมฟังบรรยาย เรื่อง เวชระเบียน จากอาจารย์ระดับเทพของ สปสช. ที่เคยไปฟังมาแล้วครั้งหนึ่ง ที่นี่  มีอยู่คำหนึ่ง ที่ฟังแล้วชอบมาก อาจารย์บอกว่า"อยากเป็นตัวแทน ตาสี ยายสา ตรวจสอบการให้บริการบ้าง เมื่อมีโอกาส"  

อาจารย์อาจจะไม่ได้พูดตรงตามนี้เลยทีเดียว แต่ประมาณว่า อยากเป็นองค์กรภายนอกที่คอยตรวจสอบการทำงานของคุณหมอคุณพยาบาล แทนประชาชนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ในการมาใช้บริการทางการแพทย์ โดยการใช้เวชระเบียนเป็นตัวบอกเรื่องความสมบูรณ์ครบถ้วนในการให้บริการ 

ดังนั้น จึงไม่ใช่เรื่อง เงินอย่างเดียวที่เราจะได้ แต่หมายถึง จรรยาบรรณ วิชาชีพ มืออาชีพ ความสุข การใส่ใจ ในการบริการที่ครบถ้วนถูกต้อง รวมถึงความเหนือชั้นที่เรามี เราในที่นี้ หมายถึง ชาวสาธารณสุขที่มีหน้าทีในการดูแลเรื่องสุขภาวะของผู้ป่วย ไม่ใช่เขียนเวชระเบียนให้สมบูรณ์เพื่อเงินที่จะได้รับจาก สปสช.อย่างเดียวเสียที่ไหน 

เวชระเบียนที่พูดถึงจะรวมประวัติสำคัญต่างๆของผู้ป่วยที่เข้ามารับบริการในโรงพยาบาล ทั้งแบบผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยใน หากระบุได้รายละเอียดมากเท่าใดก็จะเป็นประโยชน์ในการดูแลผู้ป่วยอย่างต่อเนื่องได้มากเท่านั้น

   รายละเอียดที่ว่าต้องเป็นรายละเอียดที่สำคัญสำหรับการรักษาพยาบาล เรื่องความลับของผู้ป่วย ก็เป็นอีกระบบที่ต้องการจัดการ

เรื่องการแพ้ยา/แพ้อาหาร การตรวจร่างกาย การให้การรักษาพยาบาลที่สอดคล้องต่อเนื่อง ในหลายๆครั้งที่มาโรงพยาบาล เป็นสิ่งสำคัญ สิ่งสำคัญเหล่านี้ ต้องบันทึกลงในเวชระเบียนให้ครบถ้วน

             แต่...ก็ไม่ลืมว่า การลงมือให้การดูแลรักษาพยาบาล ต่อผู้เจ็บป่วยก็เป็นเรื่อง สำคัญ เช่นกัน เพราะนอกจากเขียนให้สมบูรณ์ในเวชระเบียนแล้วยังต้องลงมือปฏิบัติให้สมบูรณ์ เหมือนที่ผู้เขียนเคยเขียนไว้ ในหลายๆบันทึกที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง เวชระเบียน