บ้านน้อยกลอยใจ Home Sweet Home ...ของหญิงเดี่ยวอย่างAUYUYOO
Auyuyoo เป็นหญิงเดี่ยว... อยู่คนเดียวอิสรเสรี ไร้ขีดจำกัด อยากนอนกลางวันก็ไม่มีใครมาวุ่นวาย อยากกินอะไร เมื่อไหร่ก็ได้ตามใจปรารถนา นึกจะชวนเพื่อนมาห้องก็ไม่ต้องเกรงใจใคร ร้องเพลงเสียงดังคับห้อง ดิดดิ้นได้เต็มที่ ปล่อยโฮก็ได้ไม่ต้องแคร์ใคร ....แต่บางครั้งอยู่คนเดียวก็เปลี่ยวเอกา เหมือนกันนะ...บางทีความรู้สึกเหงามันมาเขย่าอารมณ์เหลือเกิน ...แต่บางครั้งอยู่คนเดียวก็มีเรื่องวุ่นวายเยอะเช่นกัน ถ้าลืมของก็ต้องรีบกลับไปเอาเอง โรคลืมนั่นนี่เริ่มกำเริบ ลืมถอดปลั๊กเตารีดบางวัน ดีที่กลับมาทันไม่มรณากัน ฮ่าๆๆ... Auyuyoo ต้องหาทางออกของปัญหาเอง ..แง่มๆ มันพาลทำให้คิดถึงบ้านมาทันที บางทีก็แอบอิจฉาตาร้อนคนที่อยู่บ้านกับพ่อแม่จริงๆ... ยิ่งหน้าหนาวลมๆ เวลากลับห้องระหว่างทางขี่รถไปมันดูเย็นๆชอบกล คิดถึงกับข้าว แม่ลอยมาตะหงิดๆ ได้กลิ่นอาหารของใครก็พาลหิว คิดถึงภาพที่บ้านเป็นความฝันที่เป็นน้ำคอยหล่อเลี้ยงหัวใจ ..แม่ของฉันเธอเป็นตัวอย่างหญิงเดี่ยวสูตรแกร่งที่ฉันนับถือ เป็นต้นแบบที่น่ารัก... แม่ฉันก็อยู่คนเดียว เดี่ยวๆนี่นา อ๊า หวนคิด..งั้นแม่คงเหงาเหมือนฉันตอนนี้มั้ง ...แต่บางทีฉันต้องอดทนเพราะฉันกลายเป็นความหวังเป็นเสาหลักของที่บ้านนี่นา...ขยันๆ อดทนไว้ Auyuyoo ...บางทีกระเป๋าแห้งๆ ก็คิดถึงแม่ที่สุด55 ...ว่าแล้วก็กลับบ้านดีกว่า...ว้าวๆ ไม่มีใครอยู่เลย คุณนายไปไหนนี่ ...ผ้ากองไว้เต็มเลย แอบอดสูสงสารแม่ไม่ได้ Auyuyoo ซักผ้าให้แม่ครั้งแรกในรอบปี... เพราะนานๆมาที บางทีกลับมา บ้านเรียบร้อยหมด นอนๆ อย่างเดียว...ลูกบังเกิดเกล้าจริงๆ ฉัน ..เอาล่ะ ..ซักผ้าให้แม่ ล้างจานชาม กวาดถูบ้านซะหน่อย ...เสร็จแล้ว..แม่กลับมาเร็วๆนะ จะได้อวดซะหน่อยว่าทำไรมั่งวันนี้...ว่าแล้วก็ล้มลงนอนรอแม่ที่รักกลับมา...นอนบนเปลญวนอันโปรด อ่านหนังสือเล่มโปรด ลมเย็นๆ สบายจริงๆ ZZZZZ...ตื่นมาเย็นๆ หว๋ายๆๆหิวจัง แม่ยังไม่มาอีก ออกไปหาไรกินบ้านอา โฮๆ ทุกคนแปลกใจใหญ่ “กลับมาแล้วเหรอ”.. “มาอะไรวันนี้”...คำถามแต่ละอันเป็นง้าน...ความหิวไม่รอช้า...ว้าวได้กินแล้ว..แต่เอ๊ไม แค่ไข่พะโล้ราดข้าว ทำไมมันอร่อยมากมาย อย่างนี้ ...นั่งคุยกับย่าน้อย ยายน้อย ดูแก่กันไปหมด...ถามหาแต่หลานเขย ก๊ากๆๆ..ชิ่งก่อนกับคำถามปวดใจ.. กลับบ้านไปรอแม่ อีกรอบ...เย้ๆแม่กลับมาแล้ว ..เธอดูเปลี่ยนไปมากทำไมน้องกาเอาบาทามาไว้บนหน้าแม่ฉันเยอะจริงๆ ... และแล้วแม่ก็ทำกับข้าวแสนอร่อยให้กินอีก ...อิ่มแต่ก็อยากกินฝีมือแม่ วันนี้เราย้ายท้องแม่ลูกไปรวมข้าวบ้านอา อร่อยมากก ข้าวที่บ้านอร่อยที่ซู้ดดดด..ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเราจริงๆ นอนกอดแม่ดีกว่าวันนี้ ...แม่ของลูก..เรากอดกันๆ อุ่นจังๆ...แต่พอจะถึงวันกลับมาทำงานตอนเช้า โฮๆแม่ทำกับข้าวให้กินแค่อารมณ์รีบนะคะแม่ขา อดเลย ...ไม่อยากกลับเลย อยากอยู่บ้านนานๆ จริงๆ... แม่มาส่งขึ้นรถกับอา..พร้อมกับคำถามทิ้งท้ายทุกครั้งว่า “มาอีกไหม..มาอีกทีเมื่อไหร่ ” ...ไม่รู้อ่า ทำไมไม่รู้ ฮ้า...ทุกครั้งที่รถบัส เคลื่อนตัวไปก็พาวิวบ้านฉันลับหายไปไกลออกไปทุกที หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบไหวมองหน้าต่างไป ...น้ำตาจะไหล...พออยู่คนเดียวใช้ชีวิตหญิงเดี่ยวมากขึ้น ทุกครั้งกลับบ้านฉันก็ยังไม่ชินเวลาจะกลับ ทุกครั้งที่เจอแม่คิดถึง ความรู้สึกมันเพิ่มพูนขึ้นทุกที ยิ่งรักแม่มากขึ้นๆ แต่ก่อนกลับบ้านไม่ค่อยได้คุยกัน ทะเลาะกันบ้าง ตอนนี้ไม่มีแล้ว ...อาจเพราะเราเจออะไรมาเยอะ ได้เรียนรู้ชีวิตจริงๆ ทุกครั้งก็มีผู้หญิงคนนี้แหละเคียงข้างฉัน...ก็เลยพาหัวใจกลับบ้าน หาแม่ แม้ไม่มีคำพูดใด... แต่รับรู้ความห่วงใย จากความรู้สึก ...รักแม่จริงๆ นะ เจอกันจ๊ะ ..
RAVIEWREE
