โอ้เพื่อนเอ๋ยเพื่อนเราแต่เก่าก่อน
โอ้เพื่อนเอ๋ยเพื่อนเราแต่เก่าก่อน
สุขทุกข์กินนอนหนาวร้อนร่วมกัน
จำ ใจจำพรากจำจากจำมั่น
ไมตรีสำพันธ์ผูกพันมั่นคง
รักกันเหมือนเดิมเข้า ใจกันดี
ต่างมีหน้าที่ต่างป่าต่างดง
รักป่ารักษาให้อยู่ยิ่งยืนยง
เป็น พงพนามีค่ามีคุณ
เพื่อสิ่งแวดล้อมเพื่อชนเพื่อชาติ
เพื่อกาลอากาศ เพื่อธรรมชาติสมดุล
เพื่อพืชเพื่อสัตว์ทุกพันธุ์สกุล
เพื่อชนในรุ่น ลูกหลานสืบไป
สืบทอดเจตนาด้านอนุรักษ์
ให้แจ้งประจักษ์พฤกษ์พันธุ์พง ไพร
ต้องอยู่คู่คนรักษาเอาใว้
ปลุกสำนึกหัวใจให้เป็นหนึ่งเดียว
โอ้ เพื่อนเอ๋ยต่างรู้ต่างเข้าใจ
เหมือนไม้ป่าไหนก็ใบเขียว
ดังสายธารใส ต่างไหลเลาะเลี้ยว
ว่ายามเหงาเปล่าเปลี่ยวนั้นเป็นอย่างไร
ไม่ธรรมดา ....
"ประณีตด้วยคำคม
งามสมเชิงอักษร
ละไมนุ่มอ่อน
แขวงด้วยอารมณ์ขบขัน
อายุอานาม ไม่ใช่รุ่นฉัน
พล็อกพร้าวนั้น ต้องรุ่น วอ-ญ่า.."