ท่ามกลางผลกระทบจากภัยภิบัติ วงการครูก็โดนพายุ U.T.Q.กระหน่ำ
U.T.Q. : ตะคริวกินครู
เสียดายครับท่าน! เมื่อเดือนที่แล้ว “ครูดุจ บุดดา” ได้นำเสนอเรื่อง “อ่านไทย-คิดไท” ซึ่งเป็นเกร็ดจากงาน “มหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ ๑๕” ที่ทางคณะกรรมการจัดงานได้สรรคำความคิดรวบยอดของงานได้แสนคมว่า “อ่านไทย คิดไท ร่วมภาคภูมิใจในความเป็นไทย สนับสนุนเสรีภาพแห่งการอ่าน (อ่านแบบไทย) และเปิดอิสระทางความคิด (คิดแบบไท)”
ที่ว่าเสียดายเพราะ “ชอล์กเปื้อนยิ้ม” ครั้งที่แล้ว ไม่สามารถเดินทางสู่อ้อมแขนของท่านผู้อ่านได้ เนื่องจากปัญหาของน้ำขุ่นเหลืองทะลักทะล้นท่วมเมือง ในช่วงวันเริ่มต้นของเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา
สำนวนไทยโบราณกล่าวว่า “น้ำมาปลากินมด น้ำลดมดกินปลา” อาจล้าสมัยไปพร้อมภัยพิบัติที่มาเยือนในครั้งนี้ เพราะจะได้ยินสำนวนใหม่ร่วมสมัยว่า “น้ำมา-ขนของหนี น้ำลด-ขนของกลับ”แต่ที่เหมือนกันเกือบทุกครอบครัวตรงที่ว่า “ขนหนีไม่ทันน่ะสิ” มันน่าหนักใจ น้ำมันมาจากไหนไม่ทราบ “คะลักคะลุย” อยากปีนขึ้นไปบนฟ้า ปิดก๊อกประปาเทวดาด้วยตัวเองก็ไม่ได้ ...คนใกล้ ๆ บอก “พูดเหมือนการ์ตูน”...(ฮา!)
ภัยธรรมชาติดังกล่าว ไม่มีใครสามารถทราบได้ว่าเมื่อใดมันจะมาเยือนอีก แต่ในขณะปัจจุบัน “เราต้องสู้ครับท่าน!” ให้นึกเสียว่าตอนเราเกิดมาก็ตัวเปล่า เมื่อสิ่งที่เราสร้างมามันเสียหายไป เราก็สร้างมันอีกใหม่ได้ หากตราบใดที่ลมหายใจยังมีอยู่ แต่ขออย่างเดียว อย่าให้มันมาบ่อย ๆ ก็แล้วกัน ยิ่งเขาลือกันให้แซ่ดว่าปลายเดือนนี้จะเกิดสึนามิอีก หากเป็นจริงละก็ แม้บ้านหายไปทั้งหลัง เราก็คงไม่เสียใจ หากเรายังคงรักษาชีวิตไว้ได้ ...ไม่ว่าจะหลบภัยอยู่ที่เขาหลวง(นครศรีธรรมราช)หรือเขาคอหงส์(สงขลา)ก็ตาม
ท่ามกลางฝนที่กระหน่ำ ธารน้ำใจจากผู้ใจบุญก็มากมาย แต่มิจฉาชีพที่มุ่งเชือดเฉือนใจก็มีเยอะ ขออานิสงส์ส่งย้อนกลับตามบุญและกรรมที่กระทำ
ท่ามกลางผลกระทบจากภัยพิบัติ วงการครูก็โดนพายุ U.T.Q. กระหน่ำ (U.T.Q.ย่อมาจากคำว่า Upgrading Teacher Qualification Through the Whole System) เป็นโครงการยกระดับคุณภาพครูทั้งระบบภายใต้ปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง ด้วยระบบ E-training ซึ่งกำหนดให้คุณครูทั้งประเทศเข้าไปในระบบแล้วเรียนรู้ผ่านทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ต U.T.Q. จึงทำให้ตะคริวกินครู เพราะคุณครูบางส่วนยังไม่คุ้นกับคอมพิวเตอร์(ด้วยเพราะเราเกิดก่อนมัน...ฮา!) แถมช่วงดังกล่าวเครื่องคอมพ์ฯจมน้ำบ้าง ชื้นบ้าง คุณครูบางท่านที่คุ้นกับคอมพ์ฯก็ตะคริวจับเหมือนกัน เพราะมีผู้เข้าไปใช้มากระบบจึงล่มบ่อย พอเข้าได้บ้างก็เป็นหมันอีกเพราะอยู่ในช่วงปรับปรุงฐานข้อมูล เวลาก็จำกัดจำเขี่ย เมื่อตะคริวจับมาก ๆ ก็จำเป็นต้องให้ลูก ๆ หรือเพื่อน ๆ ช่วย...(ช่วยอะไร? คุณครูรู้ดี...ฮา!) แล้วใครจะได้อะไรใคร? (งงมั้ย!)
พอตะคริวทุเลา น้ำก็ลดไปหลายวันแล้ว(ของในบ้านยังเช็ดล้างไม่เสร็จ) ก็ปวดหัวข้างเดียวอีก เพราะ ผ.อ. มาแจ้งว่าหลังจากเขียนคำขอย้ายครั้งล่าสุดของคุณครู ผลออกมาแล้ว แจ้งข่าวดีว่า “ของคุณเข้าเกณฑ์วิทยาศาสตร์ เพราะสอนโรงเรียนเก่ามาแล้ว ๗ ปี” แต่ข่าวร้ายตรงที่ “ไม่เข้าเกณฑ์ไสยศาสตร์ เพราะคนที่ได้ย้ายลง ดำรงตำแหน่งโรงเรียนก่อนหน้านั้นเพียงปีเดียว”
เฮ่อ! กลับไปให้ตะคริวจับอยู่กับ U.T.Q. ที่บ้าน ยังสำราญกว่าอยู่ใกล้คนเล่นของ มองแล้วยิ่งช้ำใจ ...ขอให้จำเริ้ญ-จำเริญ!
คอลัมน์ "ชอล์กเปื้อนยิ้ม" โดย...ครูดุจ บุดดา
: หนังสือพิมพ์ไทยแหลมทอง ฉบับที่ ๒๐๔๙ วันที่ ๑-๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๓
สวัสดีครับ ขอต้อนรับสมาชิกใหม่ เนื้อหาดีมากครับ ขอบคุณที่แบ่งปัน
ไม่รู้จะหัวเราะ หรือ ร้องไห้ดี
กับปัญหา..โลกแตก..แบบนี้
สวัสดีค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูทุกๆท่านนะคะ
สวัสดีครับ
ครูดุจ บุดดา ขอขอบคุณทุกความเห็นและกำลังเพื่อคุณครูทุกๆท่าน
สวัสดีค่ะคุณครู
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมblogค่ะ
คอมพิวเตอร์เกิดทีหลังเราแต่เข้ามามีความสำคัญหลายงานนะค่ะ ใช้ระบบอินเทอร์เน็ตดูดีแต่ปัญหาก็มากอยู่เหมือนกัน ผู้เกี่ยวข้องควรพิจารณา หาทางแก้ไข
เป็นกำลังใจให้คุณครูทุกท่านค่ะ