บางครั้งความเป็นเด็กหรือความเป็นผู้ใหญ่ก็ไม่ได้วัดกันที่อายุ

สิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนมีนาฬิกาชีวิตของตัวเอง เป็นนาฬิกาที่น่าลุ้นที่สุด เพราะไม่รู้ว่านาฬิกาจะหยุดเดินเมื่อไหร่ ระหว่างที่นาฬิกาเดินก็ส่งผลให้สิ่งมีชีวิตเกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพ สภาพร่างกายคนเราก็เช่นเดียวกัน เปลี่ยนจากวัยเด็ก เข้าสู่วัยผู้ใหญ่และวัยชรา ซึ่งแต่ละวัยก็ควรมีพัฒนาการที่เหมาะสมตามวัย โดยมีความเป็นเด็กและความเป็นผู้ใหญ่เป็นตัวกำกับ

แต่ก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไป เด็กบางคนมีลักษณะเหมือนกับผู้ใหญ่ทั้งความคิด คำพูด และบุคลิกภาพ ที่มักเรียกกันว่า เด็กแก่แดด ขณะเดียวกันก็พบว่า ผู้ใหญ่บางคนก็มีความคิดและพฤติกรรมที่ไม่แตกต่างไปจากเด็ก ที่เรียกว่า เฒ่าทารก บ่อยครั้งจึงถูกเด็กถอนหงอก ซึ่งนับวันคนในสังคมจะมีลักษณะกลุ่มคนดังกล่าวเพิ่มมากขึ้น