แม่คะ

 

  ไม่ได้เขียนจดหมายถึงแม่เสียนาน ด้วยภารกิจเรื่องไม่เป็นเรื่อง ตอนนี้สุขภาพก็เริ่มร่วงโรยตามวัย ต้องรีบเข้านอนแต่หัวค่ำ

 

  วันก่อนหนูไปงานฌาปนกิจศพคุณพ่อของน้องพยาบาลที่สนิทกัน แม่รู้จักน้องเขาดี พ่อของน้องเตรียมการสำหรับงานวันสุดท้ายของพ่อ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรูปถ่ายหน้าศพ รูปแบบงาน แล้วพ่อก็นอนหลับและจากไปในท่านอนสบายๆเหมือนคนนอนหลับทั่วไป

 

      มีเรื่องแปลกที่อยากเล่าให้แม่ฟัง งานครั้งนี้พ่อน้องไม่ให้มีการร้องไห้ ไม่มีการเศร้าโศก ไม่ให้เปิดเพลงธรณีกรรแสง ให้เปิดเพลงสนุกสนาน ขบวนนำศพพ่อไปยังวัด จึงต้องใช้เพลงหมอลำทำนองสนุกสนานของอิสานบ้านเรา รำหน้าศพก็เป็นการรำเซิ้งจังหวะสนุกสนานของเด็กนักเรียนถึงสองชุด ซึ่งงานอื่น อาจจะใช้รำไทยในท่วงท่าที่อ่อนช้อย เจ้าภาพและพิธีกรในงานต้องคอยบอกผู้มาร่วมงานบ่อยครั้งว่า เป็นเจตนารมณ์ของพ่อที่ตระเตรียมก่อนจากไป

 

          ประเพณีเป็นเรื่องที่ยืดหยุ่นได้เสมอ หากไม่ยึดติดยึดกรอบมากเกินไป อย่างเช่นในงานนี้ก็ไม่มีใครตำหนิอะไร แต่อาจจะรู้สึกแปลกไปบ้าง แต่พิธีการทางศาสนาก็ยังดำเนินไปตามกระบวนการทางศาสนา ซึ่งก็เป็นไปตามประเพณีของแต่ละท้องถิ่นและความสะดวกตามยุคตามสมัย

 

            ก็อยากเล่าให้แม่ฟัง เพราะคิดว่า อะไรก็เปลี่ยนแปลงได้เสมอ แต่สิ่งเปลี่ยนแปลงต้องทำให้ชีวิตดีขึ้นทั้งตัวเราเองและผู้ที่อยู่รอบข้าง ทุกคนต้องได้ผลประโยชน์

 

พักผ่อนนะแม่ ยังคงทำหน้าที่เก็บดาวเหมือนเดิมใช่มั้ย ส่วนหนูก็ยังมีหน้าที่เดิมแต่จะพยายามทำให้ดีขึ้นค่ะ

 

รักแม่

28 พ.ย. 53 : 20.16 น.