เมตตา และ เมตตา

ในโลกล้วน ชวนหัว ที่ตัวเห็น

อาจแฝงเร้น เป็นหมอง ต้องโศกศัลย์

เพียงแค่เรา เข้าใจ ได้แบ่งปัน

เมตตานั้น คงอยู่ มิรู้คลาย

แม้ทดท้อ ระย่อใจ ในบางครั้ง

ก็ตีตั้ง ตัวตน ให้พ้นหาย

เมตตาคน รอบข้าง ทางสบาย

ผลที่ร้าย กลับดี ทุกวี่วัน

จะอยู่อย่าง หน้าหมอง ครองแต่ทุกข์

หรือมีสุข พริ้มพราย กายสุขสันต์

เป็นผู้ให้ ไมตรี ดีต่อกัน

อภัยนั้น ยึดถือ คือหลักธรรม