เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา โรงเรียนมีการประชุมครูหลังจากนักเรียนเลิกเรียน โดยการประชุมแบบนี้จะมีทุกเดือน เดือนละ 2 ครั้ง คือ ช่วงต้นเดือนและกลางเดือน ก่อนที่จะเปิดการประชุม อธิการโรงเรียนกล่าวเปิดการประชุม โดยพูดถึง"ระบบป้องกัน" วันนี้ก็เลยอยากจะอธิบายความหมาย"ระบบป้องกัน"ให้ทุกคนได้เข้าใจกัน...
ท่านนักบุญยอห์น บอสโก ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชซาเลเซียน รวมไปถึงเป็นโรงเรียนที่ฉันทำงานก็เป็นโรงเรียนของคณะซาเลเซียน ซึ่งยึดหลักที่ว่า "กันไว้ดีกว่าแก้" กล่าวคือ ป้องกันมิให้เด็กได้มีโอกาสทำผิด เพื่อที่จะได้ไม่ต้องลงโทษเมื่อเด็กได้กระทำความผิด และอบรมให้เด็กทำหน้าที่ต่างๆ โดยสมัครใจเอง เรียกว่า "ระบบป้องกัน" ประกอบด้วย
1.ความรักใจดี หมายถึง การที่ผู้สั่งสอนหรือผู้อบรมต้องมีความสนใจ เอาใจใส่บรรดาเด็กๆเป็นพิเศษ คอยติดตามช่วยเหลือและชี้แนะพวกเขาเหมือนดังเป็นบิดา มารดา พี่และเพื่อน ความรักใจดีนี้แสดงออกโดยการดูแลและอยู่กับพวกเด็กๆ ตลอดเวลาเพื่อป้องกันไม่ให้มีภัยเกิดขึ้นกับเด็กๆ ทั้งกายและใจ
2.เหตุผล หมายถึง ผู้สั่งสอนหรือผู้อบรมต้องไม่ใช้อำนาจ อารมณ์หรือความรุนแรงในการอบรมเยาวชน แต่ใช้เหตุผลความรักและความเข้าใจในการชี้แนะและสั่งสอนพวกเขา โดยให้พวกเขายอมรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้นด้วยความเต็มใจและให้โอกาสปรับปรุงตนเสียใหม่
3.ศาสนา หมายถึง การอบรมสั่งสอนเด็กให้มีจิตใจที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม และจริยธรรม ดังเช่น ความรัก ความเสียสละ ความซื่อสัตย์ ความยุติธรรม ฯลฯ เพราะถ้าเด็กมีจิตใจเปี่ยมล้นไปด้วยคุณธรรมและจริยธรรมแล้ว เขาจะเป็นบุคคลที่ครบครันและเป็นพลเมืองที่ดีของสังคม
หวังว่าทุกท่านจะสนใจหรือเห็นด้วยกับระบบนี้ และจะนำไปใช้หรือดัดแปลงให้เข้ากับโรงเรียนของท่านได้นะค่ะ...
