วันนี้ เป็นอีกวันหนึ่งที่ต่างจากหลายๆวัน เพราะเป็นวันที่นั่งอยู่แล้วอยากจะเขียนเรื่องราวอะไรบางอย่าง ในขณะที่ตัวเองนั่งทำงาน ซึ่งต้องบอกว่ามันเกิดอารมณ์และจินตนาการ แต่ที่สำคัญมันทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีๆอย่างบอกไม่ถูก เพราะมันเป็นความรู้สึกพอและก็ดีใจกับหน้าที่ ความรับผิดชอบที่ตนเองได้ทำ หรือที่หลายๆคนรู้จักกันดีในบทบาทหน้าที่ที่เรียกว่า งานและความรับผิดชอบ
เมื่อใดที่ความรู้สึกภายในใจของเราบอกว่า ดีและก็มีความสุขแล้วกับสิ่งที่ทำ
เมื่อนั้นใจของเราเองจะรู้สึกว่า ตัวเราเองมีคุรค่าและก้มีความสำคัญ
ซึ่งแน่นอนว่ามันย่อมเกิดความรู้สึกที่เรียกว่า มีความสุขจัง กับการทำงานแต่ละวันที่มันมีเหนื่อยบ้าง หนักบ้าง สบายบ้าง ปะปนกันไป แต่แน่นอนเมื่อใดก็ตามที่ความรู้สึกภายในใจของเราเกิดขึ้นมา แบบว่าแปลกๆเนื่องด้วย อากาสที่ร้อนบ้าง หนาวบ้าง วันนั้นเราจะรู้สึกว่า วันนี้มันช่างเป็นวันนี้เหนื่อยและหนักอะไรขนาดนี้ และความรู้สึกที่ ...เรียกว่า ทุกข์ ก็จะเกิดขึ้นกับใจเรา
คนส่วนใหญ่ชอบมองในทางลบ และชอบที่จะหาความคิดที่มากด้วยความอยาก มาสร้างแรงกระตุ้นให้ตัวเองต้องดิ้นรนไปตามสังคมที่มากด้วยความหลากหลายและการแข่งขัน แต่นั้นมันก็ไม่แปลก เพราะสังคมโลกทุกวันนี้มองเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมดา และที่แปลกคือ คนที่เขียนต่างหาก ที่พยายาม ทำความคิดและความรู้สึกของตนเองให้แปลกและแตกต่างไปจากสังคมโลก
มันเหนื่อยนะกับความต้องการที่ไม่มีวันสิ้นสุด และมันก็ไม่ยากเกินไปที่จะหยุดซึ่งภาวะความเหนื่อยที่เกิดจากความรู้สึก อยากที่เกิดจากใจของเราเอง
อ่านไปอ่านมาคงจะไม่เข้าใจว่าผู้เขียนพยายามที่จะสื่อหรือเล่าเรื่องราวอะไรให้ผู้ที่แวะเวียนเข้ามา แลกเปลี่ยนเข้าใจ
แต่ทั้งนี้มันเป็นความรู้สึกที่อยากจะบอกว่า ไม่ว่า ณ ที่แห่งหนใดของชีวิต ที่มีหลุม มีบ่อ มีปัญหา มีเรื่องราวที่ทำให้เราเกิดความสุขและทุกข์ ขึ้นภายในจิตใจของเรา คนทั้งโลก หรือคนที่เรารักและเขาก็รักเราก็ไม่สามารถที่จะมาแบ่งเบาความสุขและความทุกขืนั้นไปจากใจของเราเองได้
งานที่มีคุณค่า งานที่มีเกียรติ งานที่สังคม โลกผู้คนยอมรับ ที่มากด้วยคำสรรเสริญ ของคนอื่นมากมาย มันก็เป็นเพียงสิ่งมายา ที่เกิดขึ้นมาเพียงช่วงเวลาและโอกาสของชีวิต แต่เมื่อเราเข้าใจ ไม่ว่า ณ ที่แห่งหนใดของหน้าที่และบทบาท ความรับผิดชอบ ผู้คนสรรเสริญ ชื่นชม หรือผู้คนไม่มองเห็นซึ่งความสำคัญก็แล้วแต่ นั้นมันเป็นเรื่องที่มีอยู่ทุกที่ในสังคมที่เต็มไปด้วยโลกที่มีความต้องการไม่สิ้นสุด
งานที่ทำ นิยามความสำคัญที่มากกว่าหน้าที่และความรับผิดชอบ นั้นก็หมายความว่า งานที่ทำ มันเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบก็จริง แต่เรื่องของนัยยะและนิยามความสำคัญ ของงานที่ทำ ที่เรารู้สึกว่า แค่นี้มันก็มีความสุขดี มันมีค่ามากยิ่งกว่า อย่าหวังเพียงคำชื่นชมจากคนรอบข้าง แต่จงสร้างคำชื่นชม และความพอดี ให้มีขึ้นภายในใจของตนเอง แล้วไม่ว่าเราจะอยู่ ณ.ที่แห่งใดของหน้าที่และความรับผิดชอบ เราก็จะรู้สึกว่า มันดีพอ ที่จะทำให้ใจของเรามีความสุขและเบิกบานไปกับการทำหน้าที่ได้ในทุกวันที่ยังมีลมหายใจ
"มันก็มีความสุขดี เท่าที่เรายังมีลมหหายใจ ได้ทำอะไรไปวันหนึ่ง ด้วยความรู้สึกที่ดี"
ขอชื่นชมคนดีๆอย่างคุณนะ ไม่ว่าเราจะทำอะไรจะทำตามหน้าที่หรือจะทำด้วยใจก็แล้วแต่ ขอให้คุณรู้อยู่เสมอว่าสิ่งที่รคุณทำมันเป็นการช่วยสังคมและอาจจะเป็นการผ่อนคลายความทุกข์ให้กับคนอื่นๆอีกหลายต่อหลายคน
คุณ WHO ? ขอบคุณนะคะที่คอยติดตามบันทึกเรื่องราวเสมอมา