บ่วง..ห่วง..ปม...มายา ..ชีวิตในธรรมชาติ

ชีวิต..กับคำว่าความหมาย....คืออะไร..(เป็นหัวข้อที่เขาให้มาเขียนโดยไม่ต้อง นึก คิดหรือพะวงว่าจะผิด..ให้เขียนไปตามอารมณ์และความรู้สึก..ในวงสัมนาที่ชื่อว่า "หนทางไหนที่จะไป"..)..ก็เขียนๆไปและเก็บมาเล่า(เป็นภาษาไทย"ที่รัก"ไว้ในที่นี้)...ชีวิตมีความหมายหรือเปล่า..ถาม(ตัวเอง)มานานแสน..เพราะความที่เกิดมาใน..อารยะธรรมตะวันออก(พุทธ)และมาอยู่ในดินแดนของคน..ตะวันตก..."เขาคิดหลายอย่างทำอะไรที่ไม่เหมือนเราก็มากมาย"....(ยายธี)..เคยชิน..กับคำว่าเกิดมา...แล้วก็ตายไป..ระหว่างคำสองคำนี้...คือแก่และเจ็บ..."สิ่งนี้ไม่ใช่มายาหากเป็นความจริงที่ไม่ตาย..เป็นความจริงของชีวิต..เมื่อเกิดมา"...เมื่อมาอยู่ที่นี่ในอีกซีกโลก..สิ่งที่เรียนรู้โดยธรรมชาติ..คือต้องปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม..(ทำยาก..เพราะเรียนมาผิดๆ..ไม่รู้..เรียนแต่..ไม่เคยทำ..(อ้ะะๆโทษครูไม่ได้...เพราะเรียนกันมาแบบ..แม่ปูและลูกปู..เขาว่า"ไม้แก่ดัดยาก"..ขออ้ะอีกที..อิอิ)...ตรงนี้ไม่ได้เขียนไว้หากแต่เป็น..เรื่องที่แอบคิด...เมื่อเขียนเสร็จ..เราในวงสัมนา..ก็จะต้องพูดเกี่ยวกับความคิด..(ก็พูดๆๆๆไปในเวลาอันจำกัด..ห้ามเพ้อเจ้อ..ตรงนี้ต้องสอนตัวเอง..เพราะเป็นบ่อยๆ..นอกเรื่อง..แอะๆอะๆไปเรื่อย)...ตรงนี้ก็กลับไปนึกถึงเรื่องประสพการณ์ในการเขียนบล้อกในหน้า"โกทูโน"..และเสน่ห์ที่ได้รับ...กับ..คำว่า.."ชีวิต..กับคำว่าความหมาย...ต่อด้วย...บ่วง..ห่วง..ปม"มายา"ชีวิตในธรรมชาติ.......ของยายธี