ความเข้มแข็งของสถาบันครอบครัว

  ติดต่อ

  มีผู้สูงอายุอีกมากมายที่ไม่ได้รับการดูแลและต้องถูกทอดทิ้ง   

   วันนี้ทำงานเสร็จเร็วกว่าปกติมาก  เป็นวันที่ผู้ป่วยหมดก่อน 16.30 เป็นวันแรกของเดือน

    จากการทำงาน3 วันที่ผ่านมา  ได้สัมผัสกับภาพของผู้สูงอายุหลายท่านที่มาตรวจรักษาที่รพ โดยมีลูกสาวหรือลูกชายเป็นคนพามา  มีความสนใจในรายละเอียดของความผูกพัน  ความรักที่มีต่อกันมาก  เพราะว่าการที่ลูกพามารพ ทั้งที่พ่อแม่นั้นอายุมาก  เดินลำบากต้องนั่งรถเข็น  ภาพที่ลูกต้องประคับประคองพ่อแม่  ภาพที่ลูกต้องสื่อสารความไม่สบายต่างๆให้แพทย์ฟัง   ทำให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นสิ่งที่รู้สึกยินดี  ดีใจและชื่นชมในความรักและห่วงใยที่เกิดขึ้น เพราะว่าภายใต้สภาวะสังคมที่แปรเปลี่ยนไป  ยังมีผู้สูงอายุอีกมากมายที่ไม่ได้รับการดูแลและต้องถูกทอดทิ้ง  หรือการดูแลไม่ดีพอ  ไม่เหมาะสม  ทำให้เกิดปัญหาและผลกระทบด้านสังคม  สุขภาวะ ต่างๆมาก

      จากการสอบถามหลายๆกรณีก็ล้วนต่างบอกว่าครอบครัวนี้ทุกคนช่วยกันดูแล  บางครอบครัวก็รับผิดชอบดูแลคนเดียว  สีหน้าที่แสดงออกล้วนบอกว่าเขาเหล่านั้นมีความสุขที่ได้ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ยามแก่เฒ่า  และทุกครั้งที่สนทนาก็ได้ให้กำลังใจกับทุกๆคน  และขออนุโมทนาในความดีที่ท่านทั้งหลายกระทำ  ซึ่งถือเป็นความดีงามอันยิ่งใหญ่อย่างหนึ่ง

     ย้อนกลับมามองที่ตัวเราเอง แล้วตั้งคำถามเสมองว่าเราเป็นลูกที่ดีพอหรือยัง  เราได้ดูแลหรือเสียสละเพื่อตอบแทนผู้ให้กำเนิดเราได้ดีแล้วเพียงใด .....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 40830, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #สังคม#ครอบครัว#ผู้สูงอายุ

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (3)

ภาพที่เห็นในรพ.น้อมนำให้เกิดความชื่นใจ และยังเป็นกระจกสะท้อนให้เห็นตัวเราอีกแง่มุมได้ชัดเจนยิ่งขึ้น (โดยเฉพาะมนุษย์ประเภทรักงานยิ่งชีพ) ดูแลคนอื่นแล้ว ดูแลคนใกล้ตัวให้มากขึ้นอีกนิด ความชื่นใจก็จะเกิดกับเราและคนที่เรารักอีกทวีคูณค่ะ

ผมอ่านแล้วคิดตาม ผมชื่นใจมากเลยครับ...ผมคิดว่าพ่อแม่คงมีความสุข ความอิ่มใจมากเมื่อลูกหลานดูแล และมอบความรักให้กันและกัน

....

แต่อีกด้านหนึ่ง มีจำนวนไม่น้อยที่ ผู้สูงอายุ ที่ถูกทอดทิ้งให้อยู่คนเดียว ไม่มีลูฏหลานดูแล คนเหล่านั้นเขากำลังคิดอะไรอยู่....เขาจะมีกำลังใจต่อสู้หรือไม่

....

มีโทรทัศน์ช่องหนึ่งรายงานว่า อีก สิบยี่สิบปี ผู้สูงอายุ จะเป็นภัย "คุกคาม" ผมรู้สึกตกใจกับศัพท์แบบนี้ ผมลองคิดดูว่า ผู้สูงอายุจะเป็นภัยคุกคามอย่างไร? อีกไม่นานทุกคนก็จะเป็นภัยคุกคามอย่างนั้นหรือ... สิ่งที่น่าจะเป็นภัยคุกคาม คือ ศีลธรรมที่เสื่อมถอย การทอดทิ้งบุพการี ใช่หรือเปล่า...  เป็นปรากฏการณ์ที่เป็น ภัยคุกคาม

วันนี้...ผมก็ยัง "ตกใจ" กับศัพท์แบบนี้อยู่ 

เข้ามาตามลิงค์ของคุณจตุพรค่ะ ขอบคุณกับภาพที่นำเสนอค่ะ

เห็นด้วยกับคุณจตุพรค่ะ ภาษาที่กีดกันวัยอย่างร้ายกาจมาก  และอาจทำให้คนที่กำลังจะเข้าสู่วัยสูงอายุหวั่นไหวกับสิ่งที่จะต้องเผชิญด้วย

เอาคำของการไปสัมภาษณ์คนใกล้สูงวัยคนหนึ่งมาฝากค่ะ "บ่าฮู้ว่าเฮาเฒ่าแล้วเป๋นจะใด เปิ้น(แม่)ยังมีเฮาดูแล แต่ต๋อนเฮาลอ เฮาจะไปอยู่ไหนดี หลานเฮามันจะต้องบ่าเลี้ยงแน่ๆ กึ๊ดแล้วปวดหัว ...บางทีเห็นคนเฒ่ามากันเอง จูงมือกันมาตะอั้น บางทีก่อมาคนเดียว บางทีเจ้าหน้าที่บอกหื้อรอไปตรวจบ่ายสอง เปิ้นก่อนั่งร้อ รอ ข้าวก่อบ่าไปกิ๋น บ่ากล้าไปไหน เปิ้นมาคนเดียว อะหยังก่อดีห่วงเอี๊ยะ เฮาจะเป๋นจะอั้นก่อ"

ในฐานะของผู้ให้บริการสุขภาพ โปรดพิจารณาด้วยเถอะค่ะ