ร้าวฉานการศึกษา(5)

Chaisawati
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ที่แท้.... มันเพียงต้องการสตรีสาวสวยเข้ามาร่วมฝึกวิทยายุทธ์กับมัน

ความเดิม...จวบสมัยฤดู การฝึกอีกครั้ง  เหล่าศิษย์ต่างแต่งกายด้วยชุดอันสวยงาม  ขุนพลนั้นเล่าต่างก็มีความเหิมเกริมในวิทยายุทธที่ฝึกปรือมา เจ้าสำนักกล่าวต่อหน้าเหล่าศิษย์และขุนพล “ผู้ใดมีความพยายาม ผู้นั้นจะได้รับความเมตตาจากข้า ฯ”  เหล่าศิษย์ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ พวกมันหวังว่าการฝึกในครานี้ จะได้รับความสำเร็จ อาจเพียงขั้นที่สองหรือสามก็เพียงพอแล้วสำหรับตน.

ตอนที 5  ชัยชนะแห่งตน
              เหล่าศิษย์ทั้งหลายต่างเข้าแถวเตรียมพร้อมสำหรับการฝึกในวันแรกของฤดูกาล  เจ้าสำนักกล่าวต่อเหล่าขุนพลและศิษย์ในสำนัก “ การฝึกในกาลนี้ สำนักเราหวังเพียงให้พวกเจ้ามีชัยในการประลองยุทธ์ สักหนึ่งในสี่ส่วน  เจ้าทั้งหลายเมื่อคิดจะเป็นจอมยุทธ์  เจ้าย่อมได้เป็น   ความเพียรพยายาม  ย่อมนำมาซึ่งความสำเร็จในการประลองยุทธ์ พวกเจ้าต้องมีความสามารถ  มิใช่โชคช่วย  ความสำเร็จแห่งวิชานั้นพวกเจ้าต้องแสวงหามิใช้เพียงรอคอย  ความมีชัยอยู่ไม่ไกลนัก ”
เจ้าสำนักสั่งให้เหล่าขุนพล ฝึกศิษย์อย่างหนักเพื่อการนำมาซึ่งชื่อเสียงแห่งตนและสำนักใหม่ที่มันเปลี่ยนชื่อป้ายแล้วนั้น.

              ในคืนเดือนมืด ท้องฟ้าประดับดาวพร่างพราวยิ่งนัก เจ้าสำนักมิอาจข่มตาหลับลงได้  มันครุ่นคิดเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา มันรำพึงถึงขุนพลผู้กล้าที่จากไป พวกมันทุกคนต่างมีความสามารถ แต่เหตุที่มันจากไปเพียงการเปลี่ยนป้ายสำนักเท่านั้นหรือ ?  หรือ เป็นเพราะมันคิดหยามน้ำใจเหล่าขุนพลนั้น  ที่ผ่านมามันลืมคิดไปว่า
ผู้ปกครองระดับธรรมดาใช้ความสามารถของตนอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับกลาง กลับใช้กำลังของคนอื่น 
แต่กับผู้ปกครองระดับสูง ล้วนใช้ปัญญาของคนอื่นในการสร้างงานของตน (: สำนวนจากสามก๊ก)
การฝึกวิชามารของมันนั้นเล่า  กลับทำให้มันไร้ซึ่งความสุข เพราะมันเป็นได้แต่เพียงผู้ปกครอง"ระดับธรรมดา" เท่านั้น
              เพลานี้ แม้มิมีผู้ใดกล้าต่อกรกับมันก็จริง แต่ ในใจนั้นเล่ากลับมีทุกข์อย่างหนัก  ครานี้มันดำรงอยู่อย่างโดดเดี่ยว ไร้เพื่อน  พี่ น้อง ที่ภักดีต่อมันแท้จริง  พวกเขาต่างเสแสร้ง หามีคนจริงใจต่อมันไม่  โอ...ความสุขที่แท้อยู่ที่ใดหนอ
              กาล...ล่วงมาจวบปี  การฝึกวิทยายุทธ์ของเหล่าศิษย์นั้น ล้วนมีความก้าวหน้า แต่วิชามารที่แอบแฝงมากับการฝึกนั้น  กลับทำให้เกิดความแข็งกระด้าง  มิมีความอ่อนช้อยในลีลา  หรือเป็นเพราะเหล่าขุนพลที่ฝึกศิษย์นั้นล้วนเป็นชายฉกรรจ์   เจ้าสำนักคิดอุบายหาสิ่งสมดูลย์  มันคิดรับขุนพลที่เป็นสตรีเพศ  เข้ามาฝึกเหล่าศิษย์   และเป็นดั่งที่เจ้าสำนักคาดคิด  เมื่อแจ้งความประสงค์ประกาศออกไปในหย่อมย่าน มีสตรีผู้มีความสามารถเข้ามาสมัครมากมาย  แต่ละนางล้วนมีความสามารถในเชิงยุทธ์ที่แตกต่าง
               การแสดงวิทยายุทธ์เพื่อคัดเลือกในครานี้   เจ้าสำนักเลือกเหล่าขุนพลอาวุโสเข้ามาตัดสิน แต่เมื่อมันตัดสินอย่างยุติธรรมแล้ว  เจ้าสำนักกลับให้เขาคิดทบทวนใหม่  เป็นอย่างนี้อยู่หลายคราเหล่าผู้อาวุโส   จึงมอบให้เจ้าสำนักเป็นผู้ตัดสินเพียงผู้เดียว   ที่แท้.... มันเพียงต้องการสตรีสาวสวยเข้ามาร่วมฝึกวิทยายุทธ์กับมันในคืนค่ำ.

 โปรดติดตามตอนต่อไป.ตอนที่ 6  มังกรพ่าย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การศึกษา



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

  • คุณยายแวะมาส่งกำลังใจให้ค่ะ
  • มีความสุขมากๆนะคะ

มาติดตามขอรับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ คุณยายและนายวัฒนา คุณประดิษฐ์ ตอนต่อไปคอยติดตามนะครับ

เขียนเมื่อ 

กำลังจะนึกออก ว่า.... แต่อ่านต่อดีกว่าเนาะ

นุชนารถ
IP: xxx.53.126.42
เขียนเมื่อ 

อ่านตอนนี้แล้ว ได้ข้อคิดหลายอย่าง เช่น ความสำเร็จแห่งวิชา ต้องแสวงหา มิใช่เพียงรอคอย จริงๆด้วย แต่..ฝึกวิทยายุทธกับสตรีสาวสวยในคืนค่ำ อะไรจะเกิดขึ้น ?

เขียนเมื่อ 

เรียน คุณ นุชนารถ เรื่องสั้นก็คือเรื่องสั้นครับ ก็...คล้ายๆ นิยาย