.....อดทนเยี่ยงปลาหางนกยูง....
เมื่อสองเดือนที่แล้วมา ฉันซื้อปลากัดพันธุ์ที่หางยาวหลากสีสวยงามมาหนึ่งตัว
นำมาเลี้ยงไว้ในโหลแก้วตกแต่งอย่างดี
พร้อมกันนั้น ฉันก็นำโหลเล็กอีกใบมาเลี้ยงปลาหางนกยูงไว้จำนวนหนึ่ง
การดูแลเอาใจใส่แตกต่างกันมากมาย
ฉันร้องเพลงให้ปลากัดฟัง ทนุถนอมคอยดูแลเรื่องอาหารไม่ให้ขาด
และเลยเผื่อแผ่การดูแลเป็นครั้งคราวไปให้ปลาหางนกยูง
ซึ่งตั้งโหลเล็กอยู่ข้างๆ บ้างถ้าเผอิญเหลือบไปเห็นเข้า
ผ่านมาเกือบเดือน ฉันนึกได้ว่าควรเปลี่ยนน้ำสักทีหนึ่ง
โหลแรกที่ฉันคิดถึงคือโหลของปลากัดสุดหวงของฉัน
ฉันยกมันออกไปล้าง ทำความสะอาดอย่างดี
เติมน้ำใหม่ให้ จนเห็นว่าสะอาดที่สุดแล้วจึงยกกลับมาตั้งไว้ที่เดิม
ตามด้วยโหลของปลาหางนกยูง
ซึ่งเป็นตัวเล็กๆ หลายตัว ล้างค่อนข้างลำบาก
ฉันเทน้ำเก่าออกบ้างนิดหน่อยเพื่อไม่ให้ปลาน้อยหลุดออกไป
และเติมน้ำกลับให้เท่าเดิม
ไม่ได้ขัดหรือเอาใจใส่เท่าที่ควรเหมือนเช่นปลากัดแสนสวยนั่น
เช้าวันรุ่งขึ้น...ฉันเข้ามาทักทายปลาน้อยตามปกติ
วันนี้ปลากัดของฉันแลเงียบเหงาเศร้าสร้อย
มันไม่ว่ายน้ำเลย ลอยตัวเฉยๆ อยู่เหนือน้ำ
ฉันเอานิ้วจิ้มลงไปในน้ำเพื่อลูบครีบยาวๆของมัน
ครีบที่เคยยาวหลายสี วันนี้แลดูซีดเซียวและกุดสั้น
ฉันเป็นกังวล พยายามหาสาเหตุที่เกิดขึ้น
น้ำที่เปลี่ยนหรือเปล่า ห้องมืดไปไหม หรือไม่มีอากาศหายใจ
สุดท้าย วันถัดมา...ปลากัดแสนสวยของฉัน
บัดนี้เหลือเพียงซากเปื่อยๆ ลอยอยู่ในน้ำ
ไม่หลงเหลือความสวยงามให้ฉันชื่นชมอีกเลย
กลิ่นก็ไม่น่าพิศมัยสักเท่าไหร่นัก
ฉันรู้สึกสงสาร เสียดาย และเศร้าในใจ
นั่งมองดูซากปลาน้อยอย่างรันทด
ก่อนที่จะนำไปทิ้ง กลายเป็นร่างไร้คุณค่าในพริบตา
กลายเป็นเพียงซากเปื่อยๆ รอวันเน่าเท่านั้น
ฉันล้างโหลใหม่ และกลับมาดูปลาหางนกยูงที่ฉันทอดทิ้งมาแสนนาน
ปลาหางนกยูงไร้ค่า ยังคงดำเนินชีวิตน้อยๆของมันในโหลเล็กๆอย่างอดทน
ยังไม่น้อยใจด่วนลาตายไปเสียก่อน
ฉันเปลี่ยนโหลให้ปลาหางนกยูง
ชื่นชมในความอดทนอดกลั้นของมันจริงๆ
เพราะหลายครั้งที่ฉันทอดทิ้งและละเลยต่อชีวิตมัน
อาหารให้บ้างไม่ให้บ้าง มันก็ยังดิ้นรนเอาตัวรอดกินตระไคร่น้ำข้างขวดโหลทดแทน
..........................................
ย้อนกลับมานึกถึงตนเอง
ฉันมักชอบทำตัวเป็นปลากัดหลากสีสวยงาม
ที่คอยแต่จะว่ายไปมาอวดความสวยงามของตนในโหลแก้ว
ไม่มีภูมิคุ้มกันจากโลกภายนอก
พอสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไปบ้าง
ก็ทำท่าจะเป็นจะตายขึ้นมาเสียทุกที
ผิดกับปลาหางนกยูง
ต่อให้อยู่ในสภาพแวดล้อมอย่างไร
มันก็พร้อมจะดิ้นรนเอาชีวิตรอด
ต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีชีวิตอยู่ต่อไป
ว่ายวนเวียนอยู่ในโหลโดยไม่แสดงความใจเสาะออกมาเลย
รอคอยโอกาสที่เจ้าของจะมาเติมเต็มความรักความอบอุ่นให้
มีความหวังอยู่สม่ำเสมอและมั่นคงในความหวังนั้น
ว่าสักวัน เจ้าของจะเห็นคุณค่า และกลับมาดูแลมันบ้างในบางเวลา
.........................................
น้ำผึ้งหวาน
11 พฤศจิกายน 2553
เป็นเช่นนั้นครับเป็นเช่นนั้นจริงๆ สงสารปลากันบ้างนะครับ
ผมก็เลี้ยงปลาหางนกยูง ครับ ให้อาหารวันละสองเวลา แต่บางครั้งที่อาหารหมด หรือกลับบ้านต่างจังหวัดหลายๆวัน เจ้าพวกนี้ก็อยู่ได้โดยไม่ตาย ที่มันจะตายมีอย่างเดียว คือตายเพราะความตะกละของมันนั่นเเหละครับ กินจนพุงแตกตายนะครับ อิๆๆ
ชีวิตคนก็เป็นเช่นเดียวกันครับ..........................
ถ้าเราถูกโอบอุ้มมาก...............เราก็จะอ่อนแอ...............
ต้องประคองอยู่ห่างๆ..............ถึงจะกล้าแกร่งครับ................
...ขอบพระคุณมากๆค่ะ...
เลยต้องหันมาเลี้ยงปลาที่ทนๆหน่อยค่ะ
....
จริงๆแล้วก็เหมือนคนเราจริงๆ
เพราะเราถูกโอบอุ้มมากเกินไปจากคนอื่น
เราจึงไม่มีภูมิคุ้มกันชีวิตเลย
พอถูกปล่อยให้เผชิญชีวิตเองบ้าง
ดิ้นรนเพื่อก้าวไปด้วยตนเองบ้าง
ก็ทำท่าจะเป็นจะตายซะให้ด้เลยค่ะ...
ต้องเรียนรู้ไปเรื่อยๆใช่ไหมค่ะ
เป็นเช่นนั้นจริงๆ ครับ...........
ชีวิต คือ การต่อสู้ และต้องเรียนรู้อยู่ร่ำไปครับ..........
เป็นกำลังใจให้นะครับ.............