แต่ละวินาทีที่ลำบาก ต้องข้ามผ่านทุกข์ยากอย่างเข้มแข็ง อย่าหวาดหวั่นรันทดจนหมดแรง แค่เคราะห์แกล้งรุมกระหน่ำมีน้ำตา
แต่ละวินาที ที่ลำบาก
ฟันฝ่าความทุกข์ยาก อย่างเข้มแข็ง
ต้องหวาดหวั่น รันทดแทบหมดแรง
เหมือนโชคแกล้ง เคราะห์ซ้ำ มีน้ำตา
หลายชีวิตเคว้งคว้าง กลางความมืด
เหน็บหนาวเยือกเย็นชืด ในเกลียวกล้า
สายน้ำท่วมไหลทับ แทบอัปรา
คลื่นพัดพาทุกสิ่งให้ดิ่งจม
แต่คืนนี้ จะต้องพ้นไปจนได้
รักษาตัวเองไว้ อย่าให้ล้ม
แค่คืนเดียว ที่ไร้สุข ทนทุกข์ตรม
กัดฟันข่มใจอยู่ สู้ความตาย
แสงดาวส่องริบหรี่ ที่ริมฟ้า
ปลอบเตือนว่า ชีวิตนี้มีความหมาย
หากทุกคน ห่วงใย พาใจกาย
ให้แหวกว่าย ข้ามวังวน ย่อมพ้นภัย
ตราบที่ลมหายใจ ยังไม่หมด
ทุกเรื่องราวจะเป็นบท เรียนแก้ไข
ชีวิตมี ยามเช้าอีกยาวไกล
สู้ต่อไป เพื่อวันหน้า อย่าจำนน
โค้งขอบฟ้ารำไร อำไพผ่อง
อรุณรุ่ง เรืองรอง เริ่มอีกหน
โลกยังมีวันใหม่ให้ทุกคน
ได้เริ่มต้นหาทางสร้างตนเอง
สันติสุข สันติศาสนสุข ΩΩ



สายรุ้งคอยปลอบโยนอย่างห่วงหา
ลมรำเพยเชยกลิ่นชื่นผกา
ในไม่ช้าตะวันส่องผ่องอำไพ...
ดอกไผ่
ให้คนท้อทุกท่าน สู้ต่อไปนะคะ...
คุณธรรมทิพย์ ครับ
ช่วงนี้คนไทยมีความทุกข์กันมาก กำลังใจเป็นเรื่องสำคัญ ยังไงๆคนไทยต้องไม่ทิ้งกัน
ขอบคุณมากครับที่มาร่วมผนึกกำลังใจ แด่คนที่กำลังท้อแท้
อดีตยากเกินแก้ไข
อนาคตมิอาจควบคุม
อาจมีเพียง ณวันนี้ที่จะทำในสิ่งที่เป็นไปได้
(ลอกเขามา)
น้องวินัย นัยย นัยยะ ครับ
ถึงจะลอกเขามา แต่มีคุณค่าและน่าสนใจ ให้แง่คิดได้ดีทีเดียว
ขอบคุณมากครับที่ให้เกียรติ เข้าแลกเปลี่ยนเรียนรู้
เมื่อน้ำลด อย่าหมดแรง ต้องแข็งสู้
หลายคนอยู่ สู้ร่วม รวมใจแกร่ง
พลิกฟิ้น คืนสู่ ผู้มีแรง
เข้มแข็ง หยัดอยู่ คู่ผืนดิน
ครูหยุย ครับ
ธรรมชาติทวีความรุนแรงขึ้นทุกที คงต้องช่วยกันกระตุ้นให้ทุกฝ่าย
มืความตระหนักและเรียนรู้ที่อยู่กับธรรมชาติอย่างสร้างสรรค์ มีวิธี
ดูแลตนเองให้ปลอดภัยจากสถานการณ์เสี่ยง ให้มากกว่าที่เป็นอยู่
ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยม ครับ