ภาคใต้ฝนตกหนัก น้ำท่วมหลายจังหวัด

         เมื่อสี่ห้าวันก่อน  นั่งดูน้ำท่วมที่ภาคกลาง   ภาคอีสาน    มาตอนนี้ต้องมานั่งดูสายฝนที่กระหน่ำจากฟ้าที่หน้าบ้านตนเอง   ฝนตกอย่างที่เขาพูดว่า ตกแบบไม่ลืมหูลืมตา   แต่เรื่องน้ำท่วมนี้ไม่ค่อยเป็นห่วง   เพราะหมู่บ้านของครูดาวเรือง อยู่เชิงเขา  ฝนตกแล้วก็ไหลลงสู่หมู่บ้านข้างล่าง  แล้วจึงไหลลงสู่ทะเล  

          โรงเรียนเพิ่งเปิด สิ่งที่ตามมาคือความยากลำบากในการเดินทางมาโรงเรียน  ทุกวันนักเรียนจะเดินหรือถีบจักรยานมาเรียน  เมื่อฝนตกต้องกางร่มหรือใส่เสื้อฝน  แต่ความเปียกชื้น  มันติดตัวอยู่ตลอดทั้งวัน  แต่จะปิดเรียนก็ไม่ได้  เพราะโรงเรียนอื่นเขาปิดเพราะเหตุผล น้ำท่วม  

         แต่เมื่อคืนลมแรงด้วย  มีต้นไม้ล้มโค่นหลายต้น  บางต้นก็โค่นลงทับบ้าน  แต่ก็ไม่ใช่ในหมู่บ้านของเรา  รู้ข่าวจากครูในโรงเรียนที่อยู่ในหมู่บ้านคีรีวง  เพราะหมู่บ้านเขาอยู่ใกล้ภูเขามากกว่าหมู่บ้านของเรา

        เมื่อปี 2531 หมู่บ้านคีรีวงเคยล่มสลายเพราะสายน้ำที่เกิดจากการตัดไม้ทำลายป่า แต่ด้วยที่คนที่นี่เป็นคนรักถิ่น   เขาช่วยกันสร้างหมู่บ้านขึ้นมาใหม่  เป็นหมู่บ้านที่เข้มแข็ง  ผู้คนรักใคร่สามัคคีกันจนมีชื่อเสียงโด่ง  เป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ด้วยพรรณไม้  สัตว์ป่า  และแหล่งน้ำจนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว เงินทองหลั่งไหลเข้ามาในหมู่บ้านทำให้คนมีงานมีอาชีพ และอยู่ได้อย่างพอเพียง

         ปีนี้ 2553  ฝนตกหนักสิ่งที่เรากลัวคือจะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก  ก็เป็นแค่ความวิตกกังวลของคนในถิ่นเท่านั้น  คงไม่มีใครโชคร้ายซ้ำสองหรอกนะ  

       ครูดาวเรืองก็นั่งฟังเสียงฝนแล้วคิดไปเรื่อยเปื่อย เสียงฝนตก  ฟ้าร้อง  ลมพัดแรงๆ  มันสร้างจินตนาการได้มากมาย  

       วันก่อนเดินหน้าบ้านได้ถ่ายรูปต้นไม้และดอกไม้ท่ามกลางสายฝนไว้หลายภาพ  ได้โอกาสเอามาฝากทุกคนในวันฝนตกวันนี้