หลวงปู่พูดคุยเหมือนธรรมดา แต่เล็กรู้สึกว่าได้ความรู้จากหลวงปู่มาก

เห็นสมณะ-4

โสภณ เปียสนิท

...........................    

 

                      หลวงปู่พูดคุยเหมือนธรรมดา แต่เล็กรู้สึกว่าได้ความรู้จากหลวงปู่มาก คุยกับหลวงปู่แล้วเพลินดี แม้บางคำฟังแล้วไม่เข้าใจ  “การบูชาสมณะ ชื่อว่าบูชาพระรัตนตรัย ทำให้ได้สมบัติโดยง่าย บรรลุมรรคผลโดยง่าย” “เห็นหลวงปู่แสดงว่าผมเห็นสมณะด้วยซิ” “เห็นข้าก็เท่ากับเอ็งเห็นพระแก่ๆ องค์หนึ่งนั่นแหละ” ท่านพูดไปยิ้มไปทีเล่นทีจริง “ครั้งโน้น สมัยที่พระพุทธองค์ทรงพระชนม์อยู่ พระสารีบุตร หรือ อุปะติสสะมานพหนุ่ม เห็นพระอัสสชิเดินรับบิณฑบาตด้วยกิริยาอันเรียบร้อย ท่านเกิดศรัทธาเดินตามจนได้พูดคุยกัน ฟังธรรมแค่ว่า “สิ่งใดเกิดมาเพราะเหตุ สิ่งนั้นย่อมดับไปเพราะเหตุ” ก็เกิดปัญญาเข้าใจหลักของชีวิตแล้วบรรลุกระแสแห่งพระนิพพาน” หลวงปู่มักมีเรื่องเล่าแบบนี้ให้เล็กฟังเสมอ จนเขาติดการคุยกับหลวงปู่

 

                        หลวงปู่เล็กรำลึกถึงชีวิตที่ผ่านมาแล้ว รู้สึกสังเวชตัวเอง สงสารสรรพชีวิต เป็นบุญของตนเองที่ “เห็นสมณะ” อย่างหลวงปู่รอด วันนั้นหลังจากท่านกลั้นใจท่องคาถาบังตาแล้ววิ่งไม่คิดชีวิตหัวซุกหัวซุน แปลกที่ไม่มีตำรวจคนใดเห็นเลย อาจเป็นเพราะอำนาจแห่งพระคาถา อาจเป็นเพราะอำนาจแห่งทวยเทพสิ่งศักดิ์สิทธิ์ดลช่วย หรืออาจเป็นเพราะยังไม่ถึงคราวตาย รอดจากวงล้อมตำรวจมาแล้วก็เดินบ้างวิ่งบ้างจนข้ามหมู่บ้านไปถึงหมู่บ้านแถวเขาชนไก่ อาศัยหลับนอนตามไร่นาเรือกสวนของชาวบ้าน จนในที่สุดคิดขึ้นได้ว่า ต้องบวชตามคำอธิษฐานจึงหันหน้าเข้าวัดตั้งแต่นั้น

 

                    บวชแล้วรำลึกถึงคำสอนของหลวงปู่รอด มุ่งมั่นทำหน้าที่ของสมณะคือ สงบกาย และวาจา มุ่งฝึกจิตด้วยการไหว้พระสวดมนต์ นั่งสมาธิ ตามดูความคิดด้วยสติอันแน่วแน่ เดินจงกรมฝึกสติดูการเคลื่อนไหวของกาย ไม่นานนักสติสมาธิเริ่มทรงตัว จนเข้าใจคำสอนของหลวงปู่รอดได้โดยไม่มีข้อสงสัยอีกเลย