การศึกษาไทยจะเป็นอย่างไร?......เมื่ออาจารย์ไม่มีเวลาสอน

      เมื่อหลายวันก่อนได้อ่านบทความเรื่อง "ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง เมื่อครูไม่อ่านหนังสือ" ทำให้รู้สึกเป็นห่วงอนาคตของเด็กและเยาวชนไทยที่ไม่ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากครูผู้สอน

      แต่ก็ยังแอบหวังว่าเมื่อเด็กเหล่านี้เมื่อโตขึ้นได้ก้าวเข้าสู่รั้วของมหาวิทยาลัย คงได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆจากอาจารย์ผู้สอนในระดับอุดมศึกษาที่ผ่านการเรียนระดับสูงมาแล้ว คงจะทุ่มเทและมีจิตวิญญาณในการสอนแย่งเต็มที่

     แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝันเมื่อ อาจารย์ที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับจากสถาบันการศึกษาต่างๆ จึงได้การไว้วางใจให้สอนหลายมหาวิทยาลัย จึงทำให้ไม่มีเวลาและทุ่มเทถ่ายทอดความรู้

     "วันนี้ อาจารย์ ขอมาสอนสายหน่อย เพราะติดสอนที่................."

    "วันนี้อาจารย์ ขอเลิกไวหน่อย เพราะมีสอนที่............)  "

    "วันนี้ขอนัดสอนพิเศษ โทรบอกตามเพื่อนด้วย"

"ใครจะไปส่งอาจารย์ที่สนามบิน.....เพราะต้องขึ้นเครื่อง กลับไปสอนที่กรุงเทพฯ............ และอีกหลายๆประโยค ที่คู่ชีวิตของผู้เขียนเล่าให้ฟังอยู่เสมอ หลังจากกลับจากการเรียนปริญญาโท ที่มหาวิทยาแห่งหนึ่ง

  "อาจารย์สอนอะไรก็ไม่รู้ๆ วันๆก็เล่าแต่เรื่องความเก่งส่วนตัว สอนที่โน้นที่นี้ ไม่เห็นมีความรู้อะไร บางวันก็แค่โยนหนังสือให้ไปอ่านและให้ไปทำรายงาน แล้วมานำเสนอหน้าชั้นเรียน"

    แล้วแบบนี้ประเทศชาติจะพัฒนาไปอย่างไร เมื่ออาจารย์ไม่มีเวลาสอนและอ่านหนังสือเตรียมตัวสอน