มวลมนุษย์เกิดดับกับจิตหลง บ้างทนงในตนล้นศักดิ์ศรี ความเสื่อมด้อยถอยหลังพังชีวี ทุกคนที่เกิดมาอาศัยกัน ด้วยทิฐิลืมตรองมองชีวิต รอดวิกฤตเจริญวัยได้สุขสันต์ ทั้งครอบครัวเพื่อนพ้องป้องภัยพลัน มีไหมนั่นจิตสำนึกรำลึกคุณ ถึงจะดีมีฐานะมั่นคงแล้ว ลืมหรือแนวพึ่งพิงเคยอิงอุ่น คนรอบกายเสริมก่อต่อทางบุญ ล้วนนำหนุนก้าวหน้าฟันฝ่าไป กุศลกรรมทำมาพึ่งพาอยู่ คนผู้รู้ย่อมสดับรับใจใส่ คุณธรรมบำบัดขัดเกลาใจ โลกกว้างใหญ่รู้คุณผู้จุนเจือ คุณข้าวน้ำล้ำเลิศประเสริฐยิ่ง อย่ากินทิ้งกินขว้างอย่างล้นเหลือ ชาวนายังทุกข์ยากมากเป็นเบือ ควรเอื้อเฟื้อส่งเสริมเพิ่มปัจจัย คุณแผ่นดินเกิดกายเพื่อนชายหญิง ประจักษ์จริงสิงสู่อยู่อาศัย ร่มเย็นเพราะบารมีที่ห่วงใย ทั่วถิ่นไทยสำนึกคุณเทิดทูนเอย..
สวัสดีค่ะพี่เก็จถะหวา สบายดีนะคะ มาอ่านบทกวี เช่นเคยค่ะ
วันก่อนแวะไป ค่าเวลา ที่ห้องสมุดประชาชน อรัญฯ เจอหนังสือ ชื่อ เก็จถะหวา ด้วยค่ะ ระลึกถึงนะคะ ;)
สวัสดีครับ ครู เก็จถะหวา
อ่านบทกลอนกินใจและไพเราะมาครับ ขออนุญาตินำไปอ่านในรายการวิทยุด้วยครับ
ขอพระคุณครับ
ไทยคือไทย ใจซื่อ ถือธรรมะ
จิตสละ ละวาง ตั้งใจมั่น
มุ่งเสริมสร้าง ทางที่ดี ทุกวี่วัน
เพื่อร่วมกัน สรรค์สร้าง หนทางงาม