ของดีมีให้้ใช้ ไม่ใช่เอาไปทำชั่ว บาปกรรมไม่เคยกลัว เรื่องชั่วๆจึงออกมา
สังคมแห่งการบริโภค (ยิ่งซื้อยิ่งเจ้ง! ดูคนอเมริกาเป็นตัวอย่าง)
เทคโนโลยีทันสมัย (โคตรไฮเทค แต่สมองไร้จริยธรรม) 
มือถือถ่ายหนังได้ (อัดภาพอุจาด แอบถ่ายไม่ต้องใช้ถ้ำมอง)
แถมยังกระจายบนอินเตอร์เน็ต (โลกของสังคมออนไลน์)
สังคมเลยมีคริปเด็ดๆ (เรื่องดีๆ มีไหม)
เพราะความชั่วเข้าครอบงำ (ถ้ามีสำนึก ต้องใช้สมองตรองดูก่อน)
อยากมี อยากได้ จนตัวสั่น (มีคนจ่าย มีคนรับ .....อื้อซ่า)
ใครเดือดร้อนช่างมัน กูไม่สน (หากถ่ายคนที่บ้าน บ้างคงไม่ว่ากันนะ)
คริปทั้งหลายล้วนมุ่งผล (ต้องกระทำให้เดือดร้อนได้ยิ่งดี)
ของดีมีให้ใช้ไม่ใช่เอาไปทำชั่ว (ประโยชน์มีแยอะ แต่ไม่ใช้)
บาปกรรมไม่เคยกลัวเรื่องชั่วๆจึงออกมา (เคยฟังธรรมบ้างไหมเนี่ย)
อยากจะแฉคนทำผิดแต่พอคิดถึงคนอยากแฉ (ต้องหวังอะไรบ้างซิ)
อยากได้อะไรกันแน่คนดีแท้ไม่แฉกัน (ใครทำผิดย่อมมีทางให้มองเห็น)
ไม่จำเป็นต้องสร้างเรื่องมาห้ำหั่น (มีดคมนั้นเลยต้องบั่นคอตนเอง)
คิดสักนิดถ้าไม่ชั่วจะมามัวนั่งวางแผน (เวลาที่จะทำเรื่องดีๆมีอีกตั้งเยอะ)
อยากจะทำดีต้องชี้แจง ให้แจ่มแจ้ง สิ่งที่ทำ (กล้าทำก็ต้องกล้ารับ ชั่วได้ ก็ต้องดีได้)
อยากรู้นัก จะว่าได้อะไรไหม (ใครจ่าย ใครรับ ข้อนี้แหละคือจุดเริ่มต้น)
คนดีจริงต้องไม่คอยหดหัว (ตอนแรกก็คุยโม้โอ้อวด พอเกิดเรื่อง เงียบกริป)
ถ้ารู้ว่าใครชั่ว ต้องคอยดูความจริง จะออกมาเอง