ท่านทั้งหลายเมื่อได้เห็น ได้ยิน ได้กลิ่น รู้รส การกระทบทางกายและใจ จงแยกแยะโดยโยนิโสฯเถิด แค่นี้ก็ถือว่าท่านได้ประพฤติธรรมตามสมควรแก่ธรรม

วันนี้อากาศค่อนข้างหนาวๆลมเย็นๆเมฆครึ้มๆ แถมมีฝนปรอยๆท่านทั้งหลายหนาวกันบ้างไหม? ตื่นมาก็นึกได้ว่าไม่ได้เขียนบันทึกมาหลายวันแล้วน่าจะเอาหน่อยน่า นิดหนึ่งก็ยังดี จะเขียนอะไรดีละคิดไม่ออกแต่อยากเขียน หาวิธีแก้ให้คิดออกต้องดูภาพที่เราบันทึกไว้ เพราะทุกภาพที่เราได้บันทึกล้วนมีเหตุมาจากความคิดในตอนนั้น เวลาที่ผมถ่ายภาพมักมาพร้อมกับความคิดเชื่อว่าทุกท่านก็คงเป็นเหมือนอย่างนั้น

มีน้อยมั้งที่คนถ่ายภาพไม่ได้คิดอะไรแค่ถ่ายเฉยๆเห็นว่าสวยดี แต่ส่วนมากต้องคิดมากกว่าสวยแน่นอน สวยมาก สวยงาม สวยดี ขนาดสวยประหารยังมีเลย เพียงแต่ว่าแต่ละคนอาจคิดไม่เหมือนกันมองคนละมุม เพราะฉะนั้นภาพเดียวกันนี่ละแต่เอามาแปลงสารได้หลายเรื่อง สร้างหนังได้หลายเรื่อง เขียนหนังสือได้หลายเล่ม

ความแตกต่างไม่ได้เกิดจากภาพ หรือสิ่งที่ได้สัมผัส แต่ความหลากหลายล้วยก่อเกิดมาจากจิดข้างในของคนเราต่อสิ่งนั้นๆ ที่ได้สัมผัสภาษาอภิธรรมท่านว่า "จิตวิจิตร" หลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นจากธรรมดา สูงจนน่าอัศจรรย์ล้วนมาจากจิตเป็นบ่อเกิด เช่นเดียวกันคนเรามองเห็นความดีความชั่วก็ล้วน สามารถทำดีทำชั่วได้ก็ล้วนออกมาจากความคิดจิตใจ แปลกนะสิ่งที่เรียกว่าใจเล็กๆนี่สามารถเก็บความคิด ความรู้สึกเอาไว้ตั้งมากมายไม่รู้กี่พันล้านกิ๊กฯจนเกิดเป็นนิสัยของคนๆนั้น(สันดาน)ติดตัวไปหรือเรียกอีกอย่างว่าบุคคลิก

ผู้เป็นบันฑิตย่อมฉลาดในการที่จะเก็บจำความรู้สึกต่างๆที่ได้จากการสัมผัสด้วยอายตนะทั้งหลาย หรือรู้เท่าทั้นอารมณ์เก็บจำเอาแต่สิ่งที่ดีๆถูกต้องตามธรรมนองครองธรรม(ของพระพุทธเจ้า)เพื่อไม่ให้ก่อเกิดโทษติดตามเขาไป แม้จะสลัดหลุดพ้นไปไม่ได้ก็ตาม

ท่านทั้งหลายเมื่อได้เห็น ได้ยิน ได้กลิ่น รู้รส การกระทบทางกายและใจ จงแยกแยะโดยโยนิโสฯเถิด แค่นี้ก็ถือว่าท่านได้ประพฤติธรรมตามสมควรแก่ธรรม เจริญธรรมฯฯฯ