ที่โรงแรมโนโวเทลนี้ผมชอบห้องน้ำขนาดกว้างขวาง อ่างล้างหน้าเป้นหินอ่อนล้วน

เมืองฟลอร์เร้นส์-3

โสภณ เปียสนิท

.........................................

 

                ที่โรงแรมโนโวเทลนี้ผมชอบห้องน้ำขนาดกว้างขวาง อ่างล้างหน้าเป็นหินอ่อนล้วน ก๊อกน้ำทำจาก สแตนเลสชั้นดี แปรงขัดห้องน้ำมีปลอกสแตนเลสหุ้มด้านนอกมองไม่ออกว่าเป็นที่เก็บแปรง มีอ่างเตี้ย ๆ พร้อมเก้าอี้ใกล้ ๆ โถส้วม บางคนบอกว่าคืออ่างล้างก้นสำหรับสุภาพสตรี ส่วนผมเองกลับคิดเอาว่าเป็นอ่างล้างเท้า บางคนอำว่าเป็นอ่างล้างหน้าของคนชรา ถึงตอนนี้ก็ยังสรุปไม่ได้ว่า อ่างเตี้ย ๆ และมีเก้าอี้สำหรับนั่งนี้สำหรับใช้ทำอะไรกันแน่ วานท่านผู้สันทัดกรณีช่วยบอกด้วย

 

            คืนนี้เพื่อนร่วมห้อง ชิงความได้เปรียบหลับไปก่อน แว่วเสียงกรนเบาบ้างหนักบ้างสลับกันเป็นระยะ ผมยังคงนั่งทบทวนจดบันทึกเรื่องราวคร่าว ๆ ไว้เพื่อเตือนความทรงจำ เมื่อกลับถึงเมืองไทยจะได้ใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นในการเรียบเรียงนำเสนอคุณผู้อ่านให้ได้รับความรู้เสมือนหนึ่งว่าได้มีโอกาสได้ร่วมเดินทางไปด้วย

 

                เช้าตรู่ผมตื่นเช้าก่อนเวลานัด เพื่อทำสมาธิและแผ่เมตตนิดหน่อยตามกิจวัตร แล้วเร่งอาบน้ำแต่งตัวเดินลงมาที่ห้องอาหารชั้นแรก บริกรฝรั่งหน้าตาเฉยเมยชี้มือให้เข้าห้องหนึ่งด้วยท่าทีเชิงบังคับ ใจอยากไปอีกห้องที่มีฝรั่งมาก และเห็นว่ามีอาหารเหลืออยู่มาก เอ..แปลก ที่ห้องนั้นไม่มีชาวเอเชียอยู่เลย ไม่รู้ว่ามีการแยกห้องฝรั่งกับชาวเอเชียหรือเปล่า

 

                วนเวียนดูถาดอาหารว่างเปล่าเรียงรายหลายใบแล้วนึกในใจว่า รู้อย่างนี้มาเช้ากว่านี้หน่อยน่าจะดี ครู่หนึ่ง เลือกคีบขนมปังได้สองสามชิ้น ขอดไข่ตุ๋นแบบฝรั่งก้นถาดมาได้อีกนิด และฮ็อดด็อกแสนเค็มสองชิ้นกลับมาโต๊ะนั่งกินแก้เซ็ง เอาน่ามีกินดีกว่าอดตั้งเยอะ

 

                รับประทานอาหารเช้าเรียบร้อย จับกลุ่มหน้าโรงแรมถ่ายภาพไว้คนละใบสองใบ แปดนาฬิกาตรง ออกเดินทางสู่เมือง ฟลอร์เร้นส์ บ้านเกิดของไมเคิล แองเจลโล ราวครึ่งชั่วโมงต่อมาถึงร้านค้าขายเครื่องหนังท้องถิ่น ชื่อร้านโปโล มัคคุเทศก์แจ้งว่าราคาไม่แพงมาก หลายคนหลวมตัวซื้อกระเป๋าเสื้อผ้า เข็มขัดหนัง รองเท้าหนัง กระเป๋าสตางค์หนัง คนละหลายรายการ ส่วนผมเองยังไม่ถูกใจ

 

               zzzz