หากจะกล่าวว่าสิ่งใดมีความสำคัญและเป็นหัวใจในการพัฒนานั้นเราคงจะไม่สามารถบอกได้ว่าสิ่งใดสำคัญที่สุดเพราะแนวทางในการพัฒนาควรจะมีลักษณะการพัฒนาที่เป็นแบบบูรณาการทั้งนี้เพราะในการพัฒนานั้นเราต้องคำนึงถึงบริบทของสิ่งที่เราต้องการจะพัฒนาด้วย

          ดังเช่นในการพัฒนากฏหมายเศรษฐกิจระหว่างประเทศนั้นนักกฏหมายจะมุ่งเป้าไปที่การพัฒนาเฉพาะตัวกฏหมายเพียงอย่างเดียวไม่ได้เพราะจะทำให้ตัวกฏหมายที่บัญญัติขึ้นนั้นจะกลายเป็นกฏหมายที่ไร้ชีวิตไม่มี่ความสอดคล้องกับสภาพสังคมและเศรษฐกิจและที่สำคัญที่สุดย่อมส่งผลให้ผู้ที่ต้องอยู่ภายใต้กฏหมายและผู้ที่ต้องใช้กฏหมายเกิดข้อยุ่งยากในการใช้กฏหมายและอาจได้รับผลเสียหายได้ซึ่งปัญหาเหล่านี้นั้นในปัจจุบันก็ยังมีให้พบเห็นอยู่มาก

            ด้วยเหตุนี้ในปัจจุบันจึงได้เกิดแนวคิดที่จะพัฒนากฏหมายควบคู่ไปกับการพัฒนาในด้านอื่นๆของสังคมควบคู่ไปด้วยซึ่งหากเราพิจารณาว่าการที่ภาครัฐจะบัญญัติกฏหมายขึ้นมาสักหนึ่งฉบับนั้นสิ่งที่ภาครัฐจะต้องคำนึงถึงก็คือสภาพบริบททางสังคมของรัฐไม่ว่าจะเป็นสภาวะการทางการเมือง การดำเนินชีวิตของคนในสังคม วัฒนธรรมขอสังคม สภาวะทางเศรษฐกิจและในปัจจุบันการที่ภาครัฐจะมีการบัญญัติกฏหมายที่มีผลกระทบต่อสภาพชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนด้วยแล้วนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการเก็บข้อมูลเพื่อศึกษาถึงผลกระทบข้อดี ข้อเสียต่างๆเสียก่อนว่าสิ่งภาครัฐจะตัดสินใจนั้นจะมีผลกระทบต่อความเป็นอยุ่ของประชาชนมากน้อยเพียงใดและควรจะมีการนำเสนอข้อมูลที่เกี่ยวข้องให้ประชาชนได้รับรู้รับทราบเพื่อก่อให้เกิดประชาพิจารณ์ทั้งนี้เพราะเนื่องจากรัฐต้องการตรากฏหมายในส่วนที่กระทบชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนดังนั้นรัฐก็ควรจะเปิดโอกาสให้ผู้ที่เกี่ยวข้องได้มีการแสดงความคิดเห็นเพื่อก่อให้เกิดกฏหมายที่มีลักษณะเป็นกฏหมายของสังคมและมีลักษณะเป็นกฏหมายที่ควรจะเป็นจริงๆ

           และหากจะกล่าวถึงแนวทางในการพัฒนากฏหมายเศรษฐกิจระหว่างประเทศด้วยแล้วนั้นการที่จะพัฒนากฏหมายให้มีความสอดคล้องกับสภาวการณ์นั้นสิ่งที่ผู้ตรากฏหมายจะต้องคำนึงถึงสภาพบริบทที่เกี่ยวข้องกับระบบเศรษฐกิจซึ่งหากเราพิจารณาจากแผนผังที่เกี่ยวข้องกับระบบแล้วจะพบว่ามีปัจจัยที่จะต้องพิจารณาได้แก่ ทรัพยากรมนุษย์ ทรัพยากรธรรมชาติ  ประชาคมโลก กฏหมายของประชาคมโลก สภาพเศรษฐกิจเป็นต้น

        จากนั้นจึงจะต้องมาพิจารณาถึงกระบวนการของการพัฒนาซึ่งสิ่งที่ผู้ตรากฏหมายจะต้องคิดคือ ต้องการที่จะพัฒนาในเรื่องอะไร มีวิธีการที่จะพัฒนาสิ่งนั้นอย่างไร และท้ายสุดก็คือเป้าหมายของการพัฒนานั้นคืออะไรจะเห็นได้ว่าในการที่จะพัฒนากฏหมายนั้นในปัจจุบันมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องคำนึงถึงการพัฒนาอย่างเป็นบูรณาการคือการพัฒนาที่ควบคู่ไปกับสภาพบริบทของสิ่งนั้นเพื่อส่งผลให้การพัฒนานั้นเกิดประสิทธิผลและเป็นการพัฒนาที่มีรูปแบบยั่งยืน