ใต้โค้งท้องฟ้า...กว้างกว่ากว้าง

เธอเห็นความอ้างว้าง...ซ่อนอยู่ในนั้นไหม

..มันโอบอุ้มความรัก..ไว้อย่างห่วงใย..

รักที่ฉันตั้งใจ...จะมอบให้เธอ

 

...และมันจะเป็นเช่นนั้น...

ตราบนิจนิรันดร์...มั่นคงเสมอ

เวลาผันผ่าน  เนิ่นนาน พบเจอ

ฉันและเธอ..คือทั้งหมด..ที่รวมเป็น"เรา"

 

..เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม..

เห็นเงาใส..ในก้อนเมฆ..หรือเปล่า

เมฆหม่นพรางตา...ฟ้าสีเทา

หลังความเหงา..มีความรัก..มาพักพิง

 

ถนนที่ทอดยาว...สายนั้น

รักของฉัน...ฝากไว้ในทุกสิ่ง

ร่มเงาไม้  เพิงพัก...มีรักแอบอิง

เนิ่นนานนิ่ง..เนาว์นับ..ไม่กลับกลาย

 

น้ำจรดฟ้า...ทะเลสีคราม

..เธอเห็นความรักฉันนั้นบ้างไหม..

แอบซุกซ่อน..ซ้อนเลี้ยว..เกลียวคลื่นไป

จะสุดหล้าฟ้าไกล...รักจะไม่จืดจาง

 

ในอ้อมกอดของความเหงา

ท่ามกลางเงาของความอ้างว้าง

รักของฉัน...ซ่อนอยู่ตรงกลาง

รอให้เธอ..นำไปวาง  ณ  กลางใจ

                                           กิ่งไผ่...ใบหลิว