ตอนเด็กๆผมชอบอ่านบทกลอนและบทเพลงที่พ่อแต่งขึ้นเอง...ทำให้ชอบในเสียงเพลงและบทกวี เมื่อผมเข้าเรียนที่ ร.ร.บ้านบึง"อุตสาหกรรมนุเคราะห์" ร.ร. ประจำอำเภอบ้านบึง จ.ชลบุรี (บ้านเกิด) ผมได้เรียนวิชาภาษาไทยกับคุณครู ผุสดี โชคชัย คุณครูไม่ได้เป็นครูประจำชั้นของผมแต่ลูกศิษย์ทุกคนรักคุณครู เพราะท่านเป็นครูที่ใจดี ผมไม่เคยเห็นคุณครูโกรธนักเรียน ใบหน้าของคุณครูเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มที่เมตตาเสมอ คุณครูเป็นคนงามทั้งรูปร่างหน้าตาและกิริยามารยาท พูดเสียงเป็นกังวานฟังเพราะจับใจ โดยเฉพาะตอนที่คุณครูขับเสภา หรือขับขานบทกลอน บทกวี ให้ลูกศิษย์ฟังในชั้นเรียน ผมได้พบและกราบคุณครูครั้งสุดท้ายเมื่อหลายปีก่อน ตอนเชิญท่านมางานเลี้ยงรุ่น "บ้านบึง๑๙"....วันนี้ได้รับแจ้งจากเพื่อนว่าคุณครูเกษียณอายุราชการ... คิดถึงคุณครู... จึงขอมอบกาพย์บทนี้ให้คุณครู... ด้วยรักและเคารพอย่างสูง...
เชิดชูเกียรติ
คุณครู ผุสดี โชคชัย
(กาพย์ยานี ๑๑)
.....................
“ผุสดี” เทพกัญญา จุติมาจากสวรรค์
งามเอยผิวผ่องพรรณ จรรยาบรรณยิ่งงามสม
"โชคชัย” พรพระช่วย เอื้ออำนวยรวยรื่นรมย์
กราบครูผู้อบรม สั่งสอนศิษย์สบสิ่งดี
ครูเหนื่อยและครูหนัก แต่ด้วยรักครูยอมพลี
ปั้นฝุ่นธุลีมี ให้เป็นดาวอยู่ดาษดา
ยศศักดิ์ สุข ทรัพย์สิน ศิษย์สมจินต์ดังปรารถนา
แท้จริงครูเหนื่อยล้า กว่าส่งศิษย์ถึงฝั่งฝัน
ยามนอนยอมอดนอน วุ่นงานสอนทุกวี่วัน
เหนื่อยล้ายืนหน้าชั้น เพียงหวังช่วยศิษย์เชี่ยวชาญ
คราล้มครูรีบรับ กอดกระชับปลุกปลอบขวัญ
สอนศิษย์สู้ภัยพลัน เร่งเรียนรู้สังคมคน
ครูให้สิ่งควรให้ แม้เหนื่อยกายครูสู้ทน
กี่หนสักกี่หน ที่ทนทุกข์แทบท้อใจ
เห็นง่ายหาใช่ง่าย ทุ่มถ่ายทอด “ภาษาไทย”
เหน็ดเหนื่อยครูทนได้ เพื่อศิษย์รักจักได้ดี
วันนี้ไม่มีครู หยัดยืนอยู่หน้าชั้นนี้
แต่ใจผองศิษย์มี “ผุสดี” นิจนิรันดร์
สิบนิ้วประนมกร กราบขอพรเทพเทวัญ
สิ่งดีทุกสิ่งอัน พลันประสบแด่...คุณครู
.....................................
ด้วยรักและเคารพอย่างสูง
นาวาเอก (พิเศษ) วสันต์ จันทวงค์ (สังข์)
ศิษย์บ้านบึง ๑๙
หากมีเพื่อนร่วมรุ่น"บ้านบึง ๑๙" ได้อ่านบทความนี้ ขอให้ช่วยกระจาย ข่าวว่า รุ่นเราจะจัดงานแสดงมุทิตาจิตให้คุณครู ใน ๓๐ ต.ค.๕๓ ที่ ร.ร.บ้านบีง"อุตสาหกรรมนุเคราะห์" ขอให้ไปโดยพร้อมเพรียงกันนะครับ
