เราเกิดมาจาก ๓ พร้อม

ในการเกิด หมายถึง ในการตั้งครรภ์ของมารดา  นั้น  ได้มีกล่าวไว้ว่า  เพราะประชุมแห่งองค์ ๓ คือ

๑. มารดา-บิดา  สันนิบาต  หมายความว่า  อยู่ด้วยกัน

๒. มารดามีระดู  หมายความว่า  ในระดู

๓. คันธัพพะ  ท่านอธิบายว่า  สัตว์ผู้เข้าถึงครรภ์ คือ สัตว์ผู้เกิดปรากฏ

        เพราะความประชุมแห่งองค์ ๓ เหล่านี้ ครรภ์จึงตั้งข้น มารดาบริหารครรภ์

๙-๑๐ เดือนก็คลอดบุตร และโดยปกติก็เลี้ยงด้วยโลหิตคือน้ำนมของตน

องค์ที่ ๓ น่าจะเป็นปัญหาที่วิชาแพทย์ปัจจุบันไม่อาจอธิบายได้ เพราะเป็นเรื่องวิญญาณจิตใจโดยตรง 

       แต่ที่ท่านผู้หนึ่งได้กรุณาเล่าให้ฟังต่อไปนี้ น่าจะเป็นตัวอย่าง  ซึ่งอธิบาย

องค์ที่ ๓ นั้นได้เรืองหนึ่ง คือ ท่านเล่าว่า

        “มีอุบาสิกาผู้หนึ่ง ได้ปฏิบัติทางจิตใจถึงขั้นรู้เห็นอะไรได้ จึงได้ตรวจดูด้วย

ด้วยใจก็ได้เห็นพระอาจารย์ท่านหนึ่ง เป็นผู้ทรงศีลบริสุทธิ์ บรรลุภูมิธรรมขั้นสูง

จึงได้เดินทางไปหาพระอาจารย์ท่านนั้น ซึ่งไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แสดงตนเป็นศิษย์ท่าน ต่อมาอุบาสิกาผู้นั้น ในขณะที่กำลังนั่งปฏิบัติในวันหนึ่งก็ได้เห็นปรากฏว่ามีสายสีขาวเหมือยอย่างสายใย ออกไปจากจิตของตน เป็นสายยาวออกไปก็ส่งจิตตามไปดูว่าสายนั้นจะไปที่ไหน ก็ไดเห็นว่าสายนั้นได้ไปเข้าท้องหลายสะใภ้ของตนจึงได้ถามพระอาจารย์ว่าจะทำอย่างไร

        พระอาจารย์ได้สอนให้ทำจิตตัดสายนั้นให้ขาด อึบาสิกา ผู้นั้นได้พยายามปฏิบัติทำจิตตัดสายนั้น แต่ก็ไม่สามารถจะตัดได้ จนล่วงเข้าเดือนที่สามจึงตัดได้ขาด ในวันหนึ่ง  แล้วก็รีบไปกราบเรียนอาจารย์ว่าตัดสายนั้นขาดแล้ว ปรากฏว่าหลานสะใภ้ผู้นั้นตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้วก็แท้งไป”

        เรื่องนี้เล่าไว้เพื่อเป็นเครื่องพิจารณาว่าจะต้องมีผู้ไปเกิด (ซึ่งอาจจะเตรียมไปเกิดใหม่ตั้งแต่ยังไม่ตายจากชาตินี้)