ซึ่งก่อนหน้านี้โทรไม่เคยติดเลย ครั้งนี้ติดและภรรยาของเพื่อนรับสาย ภรรยาเพื่อนก็บอกผมเหมือนกันว่าปกติจะปิดโทรศัพท์ตลอด เพิ่งจะเปิดวันนี้เหมือนกัน

ตอนที่ 56 

              

           "เหล้า" ทำให้คนที่เรารักต้องตาย(เพื่อนรัก)

       คนที่ผมรักคนที่สี่ ที่ต้องเสียชีวิตเพราะ "เหล้า" ก็คือเพื่อนรัก  เพื่อนรักคนนี้เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เรียนพาณิชย์การสันติราษฏร์ด้วยกัน สมัยเรียนเรามีวีรกรรมที่ร่วมกันทำหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นทางด้านการเมือง หรือทางด้านการเรียน  เรื่องการเมืองก็เกือบตายหรือเกือบจะโดนจับด้วยกัน เมื่อปี 6 ตุลาคม 2519  เดชะบุญตอนนั้นเกิดหิวขึ้นมาเลยออกจากมหาวิทยลัยธรรมศาสตร์หลังจากทานข้าวเรียบร้อย จะกลับเข้าไปใหม่เข้าไม่ได้แล้ว เกิดอะไรขึ้นท่านผู้อ่านคงทราบดี 

         ในด้านการเรียนเราร่วมกันทำกิจกรรมของโรงเรียนมาด้วยกันโดยตลอดเพราะเราเรียนห้องเดียวกันมาตลอด 3 ปี  กิจกรรมที่เราทำร่วมกันนั้นมากมาย  ยามหิว ก็หิวด้วยกัน อิ่มเราอิ่มด้วยกัน  

         เมื่อเรียนจบเพื่อนได้งานทำเป็นเจ้าหน้าที่ที่ดิน ส่วนผมเองก็ยังทำงานที่เดิมอยู่นานถึง 4 ปี หลังจากที่ผมถูกให้ออกจากงานจึงกลับบ้านและหาสมัครงานแถวบ้านทำ สมัครหลายตำแหน่งในจังหวัดอุตรดิตถ์  สุดท้ายเลือก กฟผ. 

         เราต่างคนต่างทำงานตามภารกิจหน้าที่ของตนเอง และต่างคนต่างมีครอบครัว แต่เราก็ยังติดต่อกันมาโดยตลอด  และไปมาหาสู่กันอยู่เรื่อยๆ เมื่อมีโอกาส แต่ถ้าไม่ได้ไปมาหาสู่กันเราระยะหลังเราก็จะโทรศัพท์คุยกันมาโดยตลอด บางครั้งมีการปรึกษาหารือกัน (เรื่องลูก)  มีการเป็นห่วงซึ่งกันและกัน (กรณีเกิดเหตุการณ์ทางการเมือง)  เพราะเพื่อนรู้ว่าผมเป็นคนรุนแรงทางด้านการเมืองก็เตือนๆ กันมาตลอด

         เดือนมีนาคมปลายเดือนผมโทรศัพท์หาเพื่อนถามทุกข์สุข ได้ข่าวว่าเพื่อนได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นก็ดีใจกับเพื่อนด้วย  หลังจากที่เพื่อนเข้าทำงานเพื่อนก็ได้เรียนต่อ ทำงานด้วยเรียนไปด้วยจนจบปริญญาโท (ม.บูรพา)  เรื่องที่คุยกันในวันนั้นเพื่อนชวนผมไปเที่ยวบ้าน บอกผมว่าหากจะมาเมื่อไหร่โทรมาบอกเลยน่ะ  

         สงกรานต์ปี 2553  พยายามติดต่อเพื่อน หลายครั้ง เพราะได้มีโอกาสไปเที่ยวแถวๆ บ้านเพื่อน (ระยอง)  จึงได้โทรหาเพื่อนแต่ไม่มีเสียงตอบรับ กะจะบอกกับเพื่อนว่ามาพักผ่อนกับครอบครัวที่วังแก้ว  ใกล้หินสวยน้ำใส  ผมมาพักกับครอบครัว 4 วัน ผมพยายามโทรหาเพื่อนทุกวัน แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ในขณะนั้นคิดว่าสงสัยเพื่อนจะไปเที่ยวต่างประเทศ เพราะหยุดหลายวัน

         ปลายเดือนพฤษภา 53 ก่อนที่จะมีการทำบุญร้อยวัน ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรดลใจให้นึกถึงเค้าและอยากรู้ว่าตอนนี้เค้าย้ายไปอยู่ที่ไหนหรือเปล่า เพราะก่อนหน้านี้ติดต่อทั้งโทรศัพท์มือถือ โทรศัพท์บ้านแต่ไม่มีใครรับสาย  ซึ่งในขณะนั้นผมนั่งเล่นคอมฯ อยู่  ผมอยากจะรู้ว่าเค้าย้ายไปอยู่ที่ไหนหรือเปล่า จึงเข้าไปใน Google พิมพ์ชื่อเพื่อน ปัญญา  ตันเงิน  แล้วเรียกข้อมูล ผมแทบจะช็อคเมื่ออ่านข้อความตัวหนังสือ มีข้อความว่างานพระราชทานเพลิงศพของเพื่อน  ผมยังทำใจว่าไม่ใช่อาจจะมีคนชื่อเหมือน แต่เมื่อเข้าไปดูข้อมูลที่ลึกเข้าไปปรากฏว่า มันคือความจริง เพื่อนเสียชีวิตแล้วจริงๆ

         เมื่อผมทราบข้อมูลผมตัดสินใจโทรไปที่บ้านอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีใครรับสาย จึงโทรเข้ามือถืออีกครั้ง ซึ่งก่อนหน้านี้โทรไม่เคยติดเลย ครั้งนี้ติดและภรรยาของเพื่อนรับสาย ภรรยาเพื่อนก็บอกผมเหมือนกันว่าปกติจะปิดโทรศัพท์ตลอด เพิ่งจะเปิดวันนี้เหมือนกัน และจะเก็บเบอร์เค้าไว้ เมื่อได้พูดคุยกันต่างคนต่างร้องไห้ผ่านความรักของเพื่อนซึ่งกันและกัน  และได้นัดเจอกันเย็นวันนั้น ผมได้รับทราบข้อมูลจากภรรยาของเพื่อนว่า สายของผมที่โทรหาเป็นสายสุดท้ายที่โทรหาเพื่อน 

         งานทำบุญร้อยวันผมและภรรยา และเพื่อนที่อยู่จันทบุรี ไปร่วมทำบุญที่ระยอง  ด้วยกัน  แต่ก็ยังมีเพื่อนๆ ที่ไม่ได้ไป และเป็นเพื่อนกันสมัยเรียนพาณิชย์ได้ร่วมฝากเงินกันทำบุญ เกือบ 20 คน  

          สาเหตุที่เสียชีวิตเกิดอุบัติเหตุรถชนกันเพราะดื่มเหล้า  ซึ่งโดยปกติจะเป็นคนที่ไม่ดื่ม เป็นคนเรียบร้อย นานๆ จะดื่มสักที งานนี้ไปเลี้ยงฉลองตำแหน่งเพื่อนที่จันทบุรี ขากลับขับรถกลับคนเดียวตี 2 รถชนท้ายรถ 10 ล้อ

         ผมมีกลอนอยู่บทหนึ่งแต่งแล้วมันไม่ค่อยสำผัสเท่าไหร่จึงส่งให้เพื่อนช่วยเขียนให้ใหม่ต้องขอขอบคุณเพื่อนที่ช่วยทำให้กลอนนี้มีคุณค่าเพิ่มขึ้น      

แด่เพื่อนผู้จากไป  ปัญญา ตันเงิน                         

                   โอ้เพื่อนเอ่ยเคยเห็นเล่นกันอยู่        แต่จู่ ๆ เพื่อนจากไปเราใจหาย
                   แม้สักคำไม่สั่งลาน่าเสียดาย          เพื่อนวางวายด่วนจรเสียก่อนวัย
                   นึกถึงคราที่เรายังเยาว์นัก             มอบความรักไมตรีต่างมีให้
                   ข้าวร่วมจานน้ำร่วมขันปันด้วยใจ    คิดทีไรเพื่อนยาน้ำตาคลอ
                   เพราะเรามีจิตวิญญาณการต่อสู้      เคยเคียงคู่หลายเหตุการณ์ไม่ทานท้อ
                   ทั้งยามสุขทุกข์บ้างต่างกอดคอ      สุขเถิดหนอ ณ สวรรค์อันโพ้นไกล
                   เพื่อนจากไปใจเราเศร้าโศกนัก       โอ้เพื่อนรักโปรดรับรู้อยู่หนไหน
                   สิ่งสถิตทิพย์สถานวิมานใด             เราอาลัยปัญญาชั่วนิรันดร์