อธิบายให้เป็นสุข
ถ้าอธิบายธรรมให้ดีเท่าที่จะสามารถทำได้แล้ว ใคร..เขา..จะไม่เข้าใจ ก็ช่างเถอะ
ก็ต้องปล่อยวางให้ได้ มิฉะนั้นจะทุกข์ใจไปเสียเปล่าๆ
และถ้าจะให้เยี่ยมไปกว่านั้นก็คือ
ก่อนอธิบาย ก็ปล่อยวางได้
ขณะอธิบาย ก็ปล่อยวางได้
หลังอธิบาย ก็ปล่อยวางได้
ชื่อว่าอธิบายอย่างเป็นสุข