เสียง... ชาวบ้าน
แบพอ
หยดน้ำที่กลั่นจากก้อนเมฆร่วงลงบนใบไม้แล้วไหลลงสู่พื้นให้แผ่นดินได้ซับไว้ นานจนแผ่นดินอิ่มชุ่มหยดน้ำจึงไหลลงสู่ร่องเหมือง ลำธาร แม่น้ำน้อยใหญ่เพื่อไปรวมกันยังทะเลกว้าง สุดท้ายแสงอาทิตย์ก็จะแผดเผาพาหยดน้ำกลับสู่ฟากฟ้าอีกครั้งวนเวียนเป็นวัฏจักรอยู่อย่างนี้ แม้จะหลายคนรับรู้ว่ามีมันอยู่แต่ก็ไม่ใส่ใจและหลงลืมไปว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นรอบตัวเรา
บนดอยสูงป่าเขาทึบทะมึนคนบนดอยยังคงใช้ชีวิตพึ่งพิงธรรมชาติ แต่วันนี้วิถีชีวิตเหล่านั้นกำลังจะถูกทำให้เปลี่ยนแปลงไปด้วยกฎเกณฑ์ ความรู้และความเจริญ ที่ค่อย ๆ เข้ามารุกรานในหลายรูปแบบ เรื่องราวเหล่านี้จะถูกนำมาเล่าที่นี่โดย ต่าวีป่า
นอ นอ หญิงสาวผู้อยากจะบอกเล่าความลำบากของชีวิตริมสองฝั่งแม่น้ำแบ่งประเทศ เดิมแม่น้ำนี้เคยเป็นแหล่งอาหารเลี้ยงชีพกับคนสองฝั่ง แต่วันนี้เมื่อเส้นแบ่งพรมแดนชัดเจนขึ้น ไฟสงครามลามเลาะริมฝั่งแม่น้ำที่เคยสงบ ชีวิตความเป็นอยู่ของคนที่นี่จึงเปลี่ยนแปลงไปจนลูกหลานไม่สามารถย่ำเดินตามรอยเท้าที่ปู่ย่าตายายของตัวเองเคยเดินได้
ใต้ฝ่าเท้าของเผด็จการหมู่บ้านและครอบครัวถูกกระทำต่าง ๆ นานา กระทั่งสิ้นความหวังที่จะเหยียบยืนอยู่บนแผ่นดินที่เรียกว่าบ้าน แอ้เกอะลื่อตอ จึงออกเดินทาง เพื่อหาตะวันดวงใหม่ให้ชีวิต
แม้ เกอะญอซู จะไม่อยากเป็นผู้ลี้ภัย แต่ทำอย่างไรเมื่อผู้มีอำนาจไม่เปิดโอกาสให้แสดงความคิดเห็นทางการเมือง จากนักศึกษาที่อยากทำในสิ่งที่ตนเชื่อจึงต้องมากลายเป็นผู้ลี้ภัยที่ถูกจองจำอยู่ในรั้วลวดหนาม แต่เขาไม่เคยละทิ้งความฝัน แม้ไม่ใช่ฝันที่ยิ่งใหญ่จนเปลี่ยนแปลงประเทศแต่คือฝันที่จะให้คนที่บ้านเกิดได้อิ่มท้องและหลับสบายในบ้านของตัวเอง
หน้ากระจกบานใหญ่ ลอหว่าดิ ขยับกรรไกรเพื่อตัดแต่งทรงผมกับลูกค้ามากหน้าหลายตา ประสบการณ์ชีวิตของลูกค้านับร้อยถูกถ่ายทอดให้กับช่างตัดผม บางเรื่องสร้างรอยยิ้มให้ทั้งลูกค้าและช่าง แต่บางเรื่องแสนเจ็บปวด หลังว่างเว้นจากงานตัดผมมือของเขาจึงจับปากกาถ่ายทอดเรื่องราวให้ผู้อ่านได้รู้ถึงความเป็นไปของชุมชนริมขอบแดน
หลิกรอกระ อดีตครูผู้ที่ต้องทนนั่งมองโรงเรียนที่สร้างมากับมือถูกรื้อถอนด้วยน้ำมือของคนต่างอุดมการณ์นับครั้งไม่ถ้วน แต่เขายังหวังว่าสักวันหนึ่งสันติสุขจะเกิดขึ้นริมฝั่งแม่น้ำเมย และเขาจะได้กลับไปถือชอล์กยืนอยู่หน้าเด็ก ๆ ที่เขารัก ทำหน้าที่ให้ความรู้เพื่อให้นักเรียนของเขาได้มีโอกาสในชีวิตที่หลากหลายเหมือนอย่างที่เขาเคยได้รับโอกาสมาแล้ว
ฯลฯ
อีกหลายเรื่องราว จากคนตัวเล็กที่อยากเล่าเรื่องราวของพวกเขาให้ใครต่อใครได้รับรู้ ด้วยหวังว่าสักวันหนึ่งจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นบนโลกใบนี้
...เพื่อให้ผู้คนได้รับรู้ว่าเขายังคงอยู่....
...เพื่อบันทึกเรื่องราวความเป็นไปในช่วงชีวิตให้ลูกหลานได้รับรู้...
...เพื่อบอกถึง ที่มา ที่ไป และความจำเป็น ที่ทำให้เขาเป็นอยู่อย่างวันนี้...
...เพื่อให้คุณได้เข้าใจ และหันมามองพวกเขาในอีกมุมหนึ่งที่เป็นจริง...
เหมือนหยดน้ำที่กำลังกลั่นตัวอยู่เหนือก้อนเมฆเพื่อรอการเดินทางครั้งใหม่ เรื่องราวชีวิตของอีกหลาย ๆ คนยังคงดำเนินต่อไปอย่างช้า ๆ ต่างเพียงแต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในวันนี้จะได้รับการบันทึกและถ่ายทอดให้ใครต่อใครได้รับรู้ใน ...เสียงชาวบ้าน
---------------------------------------
หมายเหตุบรรณาธิการ
เสียงชาวบ้านคือกลุ่มนักเขียนอิสระที่เป็นผู้ลี้ภัยและชนเผ่าพื้นเมืองชาวปกาเกอะญอ พวกเขาตั้งใจถ่ายทอดวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ศิลปวัฒนธรรม ความเชื่อประเพณี และเรื่องราวอีกมากมายผ่านบทความ บทกวี และภาพถ่าย เพื่อสร้างความเข้าใจอันดีในการอยู่ร่วมกันของคนในสังคม ท่านสามารถติดตามอ่านบทความเสียงชาวบ้านได้ที่ http://www.friends-without-borders.org/article.htm
