เรื่องเล่า...ซึ้งๆ ถึง ซึ๊งมาก....
|
ที่โรงพยาบาล... "ขอให้ชั้นดูหน้าลูกหน่อย..ได้มั๊ยคะ" คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น.. เมื่อห่อผ้าน้อย ๆ ..อยู่ในอ้อมกอดเธอ เธอค่อย ๆ คลี่ผ้าที่ห่อออก.. เพื่อมองใบหน้าเล็ก ๆ .. กรี๊ดดดด.....เธอกรีดร้อง หมอต้องอุ้มเด็ก..ออกไปอย่างรวดเร็ว >**เด็กทารกที่เกิดมา...ไม่มีใบหู** และแล้ว....กาลเวลาพิสูจน์ว่า.... การได้ยินของเจ้าหนู..ไม่มีปัญหา ปัญหา..มีเฉพาะสิ่งที่มองเห็นภายนอก คือ....ใบหูที่หายไป หลายครั้ง..ที่เจ้าหนูกลับจากโรงเรียน แล้ววิ่งมาบอกแม่ เธอรู้ว่า..หัวใจลูกปวดร้าวแค่ไหน... เจ้าหนูพูดโพล่งออกมา..อย่างน่าเศร้า "พวกเด็กตัวโต ..พวกมันล้อผมว่า.. --ตัวประหลาด--" จนกระทั่ง... เจ้าหนูเติบโตขึ้น..หล่อเหลา.. เป็นที่รักของเพื่อน ๆ.. เค้ามีพรสวรรค์ ในด้านอักษรศาสตร์.. วรรณคดี..และดนตรี.. เค้าอาจได้เป็นหัวหน้าชั้น... แต่เพราะเจ้าสิ่งนั้น... ทำให้เค้า..ไม่อยากเจอใคร "ลูกต้องพบปะกับผู้คนบ้างนะลูก" แม่กล่าว..ด้วยความสงสารลูก พ่อของเด็กชาย.. ปรึกษากับหมอประจำครอบครัว และได้รับข่าวดีจากหมอว่า... "ผมสามารถปลูกถ่ายใบหูได้ครับ ถ้ามีผู้บริจาค..แต่ใครล่ะ.. จะเสียสละใบหู..เพื่อเด็กน้อยคนนี้" คุณหมอกล่าว จนกระทั่ง ...2 ปีผ่านไป พ่อบอกกับลูกชาย.. "ลูกเตรียมตัวไปโรงพยาบาลนะ พ่อกับแม่..หาคนบริจาคใบหู ที่ลูกต้องการได้แล้ว... แต่นี่เป็นความลับ" การผ่าตัด..สำเร็จด้วยดี และแล้ว...คนคนใหม่ก็เกิดขึ้น.. ....เค้ากลายเป็น..ผู้มีพรสวรรค์... >เป็นอัจฉริยะในโรงเรียน...ในวิทยาลัย >จนเป็นที่กล่าวขานกัน..รุ่นต่อรุ่น >ต่อมาได้แต่งงาน... และทำงาน.. เป็นข้าราชการในสถานทูต >วันหนึ่ง.. ชายหนุ่มถามผู้เป็นพ่อว่า.. >"พ่อครับ.. ใครเป็นคนมอบใบหูให้ผมมา ใครช่างให้ผมได้มากมาย.. >แต่ผมไม่เคยทำอะไร.. เพื่อเค้าได้เลยสักนิด" >"พ่อไม่เชื่อว่า.. ลูกจะตอบแทนเค้าได้หมดหรอก.. >เรื่องนี้..เป็นความลับ เราตกลงกันแล้ว" >พ่อตอบ.. >หลายปีผ่านไป.... >มันยังคงเป็นความลับ >และแล้ว..วันนึง..วันที่มืดมิดที่สุด.. ผ่านเข้ามา..ในชีวิตของลูกชาย >แม่เค้าได้เสียชีวิตลง.. >เค้ายืนข้าง ๆ พ่อ... ใกล้บศพของแม่ >พ่อเรียกเค้า.. >"มานี่สิลูก..มานั่งใกล้ ๆ นี่" >พ่อลูบผมแม่อย่างช้า ๆ..และนุ่มนวล >ผมสีน้ำตาลแดง..ถูกเสยขึ้น จนมองเห็นใบหน้า.. >ที่มองดูเหมือนคนนอนหลับ >...และแล้ว.. สิ่งที่ทำให้ลูกชาย..ถึงกับต้องตะลึง.. >...ใบหูของแม่...หายไป!.. >แม่ไม่มีใบหู... >"นี่เป็นคำตอบ.. ที่ลูกอยากรู้มาตลอดชีวิต"... >พ่อกระซิบผ่านลูกชาย
>"แม่บอกพ่อว่า..เธอดีใจ.. ที่ได้ทำอย่างนี้..ตั้งแต่วันผ่าตัด.. >แม่ไม่เคยตัดผมอีกเลย.. >ไม่มีใคร..มองเห็นว่า.. เธอไม่สวยจริงมั๊ย? >- - - - - - - - - - - - - - >- - - - - - - -
>จงจำไว้.. >~สิ่งมีค่า..ที่แท้จริง ~ >ไม่ได้อยู่ที่..การมองเห็น.. หากแต่อยู่ที่.. >~สิ่งที่เรา..มองไม่เห็น~ >- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - > >~ความรัก..ที่แท้จริง~
>ไม่ได้อยู่ที่.. เราได้ทำอะไร.. แล้วมีคน..รับรู้..
>หากแต่อยู่ที่.. สิ่งที่เรา..กระทำ..แล้วไม่มีใคร..รับรู้ .. >- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
>~ความรัก~
>บางครั้ง.. ไม่จำเป็น.. ต้องพูดพร่ำเพรื่อ..
>หากแต่อยู่ที่....การกระทำ.. ซึ่งเรา..อาจรับรู้..
>เพียงแค่..ฝ่ายเดียว..
>- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
>อ่านจบแล้ว..ใช้สมอง..ตรึกตรองสักนิด..
>ถ้าพรุ่งนี้..เราตายไป..
>บริษัท.. >สามารถหาคนมาแทนเราได้ >ภายในไม่กี่วัน..
>แต่ครอบครัวเรา.. >ต้องสูญเสีย.. >และคิดถึงเรา..ไปตลอด
>เราได้ใช้ชีวิต..กับการทำงาน >มากกว่าครอบครัว..หรือเปล่า?
>ถ้ามากกว่า... >ก็เป็นการลงทุน.. >ที่ไม่ฉลาดเลยจริง ๆ.. |
