ย่อขนาดสังคมโลกลงเป็นเรื่องเล่าของประเทศโลกที่สาม มีรายละเอียดผูกโยงกับผู้คน และสีสันวัฒนธรรม ซึ่งไม่อาจทดแทนได้ด้วยวรรกรรมประเทศอื่น

 

 
 
 
นิทานประเทศ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์
 
การเล่าเรื่องสังคมมีหลากหลายรูปแบบ ผ่านกระบวนการจัดกระทำของมนุษย์  และผ่านกระบวนการอย่างหนึ่งที่เรียกกันว่าการรังสรรค์.. หนังสือ ก็ถือว่าถูกรังสรรค์เช่นกัน
 
เรื่องสั้น..ศิลปะของการใช้ภาษาอีกแขนงหนึ่ง
มีศิลปินมากคนที่เลือกทางเดินนี้ ข้าพเจ้าชื่นชอบศิลปะทางภาษาของกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ (นักเขียนรางวัลซีไรต์ ปี ๒๕๓๙) นักเล่านิทานผู้ปราดเปรื่อง แม้เขาจะได้จากไปแล้ว แต่งานของเขายังคงดำรงอยู่อย่างน่าศรัทธา
 
นิทานประเทศ..รวมเรื่องสั้นเรื่องเด่นที่นำเสนอนิทานในภูมิภาคหนึ่งของประเทศนี้ แต่เป็นนิทานที่นำเสนอเรื่องราวอันทำให้คนทั้งประเทศก็อ่านได้ ด้วยว่าเพียงบรรยากาศของเรื่องเท่านั้นหรอกที่เป็นภาคใต้ ส่วนเนื้อหานั้นเล่าต่างเป็นเรื่องที่คนทั้งประเทศนี้ควรตั้งคำถาม เหตุใดเมื่อเรามองเห็นเหตุในการเปลี่ยนแปลงที่รุกรามเข้าไปทำร้ายระบบย่อยชีวิตในสังคมเล็กๆ ให้พังทลาย เหตุใดกันหน่วยประเทศใหญ่ๆ จึงมิหยุดพิจารณาเสียทีว่า เราเดินกันถูกทางหรือไม่
 
ด้านมืดที่เราหลับตา..เป็นเหรียญอีกด้านของการพัฒนา
 
ในหน่วยสังคมใหญ่ของแต่ละประเทศย่อมมีนิทานเรื่องใหญ่กำกับอยู่ และในหน่วยย่อยลงไปมีนิทานหลายเรื่องหลากหลายที่ช่วยทำให้นิทานของประเทศๆ นั้นๆ ชัดเจนขึ้น เมื่อครั้งเป็นเด็กหากเราได้ยินคำว่านิทาน อกใจเราคงเต้นระรัวด้วยอยากฟัง ข้าพเจ้าอ่านนิทานประเทศจบลงด้วยความอาดูรของความจริงในชีวิตที่เราเรียนรู้กันมากมากแต่หากได้ช่วยทำให้ด้านมืดหลบหายไป
 
อยากให้อ่านเพื่อทำความเข้าใจว่านิทานของภูมิภาคแต่ละภาคนั้นสะท้อนเบื้องลึกของหน่วยสังคมได้มากกว่านิทานเล่มโตของประเทศเหลือเกิน
 
ปล. แนะนำหนังสืออีกแล้วค่ะ สำนวนภาษาของคุณกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ราวกับนักเลงดาบที่ถูกฝึกปรือมาอย่างโชกโชน