|
บทความ
ครูกับการเป็นวิชาชีพชั้นสูง
ครู เป็นบุคคลสำคัญอันดับแรกที่จะช่วยสร้างคน สร้างชาติ ยิ่งสังคมยุคใหม่พ่อแม่ต้องดิ้นรนทำมาหากิน ส่งผลให้มีเวลาดูแลลูกๆ น้อยลงต้องให้ลูกเข้าโรงเรียนตั้งแต่อายุได้ 3 ขวบเพื่อจะได้เอาเวลาไปทำงานหาเลี้ยงครอบครัว โดยเฉพาะสังคมเมือง ครูจึงต้องทำงานหนักขึ้นอีกหลายเท่า นอกจากจะสอนหนังสือแล้ว ครูยังต้องเป็นพ่อแม่คนที่ 2 คอยอบรมสั่งสอนประคับ
ประคองให้เด็กเติบโตเป็นกำลังสำคัญของประเทศในวันข้างหน้า ฉะนั้น แล้วครูจึงต้องเก่ง ดี
มีความเอื้ออาทร มีมนุษย์สัมพันธ์ มีความรับผิดชอบ วางตัวเหมาะสม มีความศรัทธาในอาชีพ
มีความรู้ทางจิตวิทยาในการเรียนการสอน มีความรู้ มีคุณธรรมและจริยธรรมที่ดีงาม มีเทคนิวิธีการ
สอนที่ถูกต้องและเหมาะสมมีจิตสำนึกและจิตวิญญาณของความเป็นครู
ครูที่ดี ต้องมอบความรู้ ไม่ปิดบังความรู้ สอนโดยไม่หวังอามิสสินจ้าง หวังดีกับศิษย์ และต้องเป็นที่ปรึกษาที่ดีของศิษย์ เป็นทั้งครูและพ่อแม่
1. มีความเมตตากรุณา ใส่ใจในประโยชน์สุขช่วยเหลือ แก้ไข ทุ่มเทการจัดการเรียนรู้ให้ศิษย์เมื่อศิษย์มาปรึกษา ทั้งเรื่องส่วนตัวและการเรียน
2. มีความประพฤติดี ประพฤติตนสมควรแก่ฐานะ เป็นที่พึงให้ความปลอดภัยและก่อให้เกิดความอบอุ่นแก่ศิษย์ได้
3. มีความขยัน เป็นผู้ใฝ่รู้ ฝึกฝน ปรับปรุงตนเองอยู่เสมอ เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ศิษย์
4. มีความสุภาพ เป็นผู้รู้จักใช้คำพูดแนะนำให้ได้ผล มีความสามารถในการอธิบาย สอน แนะนำหรือให้คำปรึกษาด้วยรูปแบบวิธีการที่เหมาะสมกับบุคคล กาลเทศะ ได้เป็นอย่างดี
5. มีความอดทน อดทนต่อการรับฟัง ต่อการให้คำปรึกษา และการซักถามของผู้เรียน ไม่แสดงอาการเบื่อหน่าย ต่อการตอบคำถามของผู้เรียน
ครูที่เก่งจะต้องมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้
1. คิดค้นวิธีการสอนใหม่ ๆ อยู่เสมอ ใช้วิธีการสอนให้ผู้เรียนรู้จักคิดหาทนทางสร้างความรู้ด้วยตนเอง ครูเป็นเพียงผู้ชี้แนวทาง การนำความรู้จากแหล่งต่าง ๆ มาใช้ประโยชน์ที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ต่อไปได้หรือสอนให้ผู้เรียนรู้วิธีการเรียนรู้ คิดหาความรู้ด้วยตนเอง เกิดความคิดอย่างหลากหลายและคิดหาความรู้ด้วย
2. วางแผนจัดการเรียนการสอน โดยให้ความสำคัญกับผู้เรียนเป็นรายบุคคล ทำความเข้าใจกับผู้เรียนและเชื่อว่าผู้เรียนทุกคนพัฒนาได้ด้วยการเรียนรู้จากกระบวนการศึกษาที่ผู้เรียน เรียนรู้ และปฏิบัติดีจริงด้วยตนเอง
3. มีความรู้และทักษะอย่างดี ในสาระการเรียนรู้ที่สอน มีความรู้ความเข้าใจในขอบข่าย สาระการเรียนรู้ที่จะสอนอย่างท่องแท้ สามารถบูรณาการภายในกลุ่มวิชาและระหว่างกลุ่มวิชาให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ ตามสภาพความเป็นจริงและสอดคล้องกับการดำเนินชีวิตในสังคม
4. มีความสามารถในการสร้างและพัฒนาหลักสูตรในห้องเรียน มีความรู้และทักษะในการนำสาระการเรียนรู้ที่จำเป็นและตรงตามความต้องการของผู้เรียนมาสร้าง เป็นหลักสูตรในห้องเรียนของตนเองได้
ครูต้องคุณธรรมจริยธรรม มีความเอื้ออาทร คือ เข้าใจและเอาใจใส่ผู้เรียนทุกคนอย่างสม่ำเสมอและเท่าเทียมกัน
ครูมีมนุษยสัมพันธ์ คือ ควบคุมอารมณ์ได้และรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น
ครูมีความรับผิดชอบ คือ ซื่อสัตย์ ตรงต่อเวลา อุทิศตนให้กับการพัฒนาผู้เรียน
ครูวางตนเหมาะสม คือ เป็นแบบอย่างที่ดีในเรื่องความประพฤติและบุคลิกภาพ
ครูมีทัศนคติที่ดีต่ออาชีพครู
ครูต้องมีศรัทธาในอาชีพครู และสร้างศรัทธาในเด็กได้ด้วย และปัญญานั้นครูต้องลับสมองให้คมเสมอ ด้วยการพยายามเรียนรู้และติดตามให้ตัวเองทันสมัยและก้าวหน้า ตลอดจนทำให้ศิษย์ขี้สงสัยให้ได้ เพราะความสงสัยจะทำให้เด็กใฝ่รู้ ครูที่แท้นั้น ต้องเป็นผู้กระทำแต่ความดี คือ
- ต้องหมั่นขยันและอุตสาหะพากเพียร
- ต้องเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และเสียสละ
- ต้องหนักแน่นอดกลั้นและอดทน
- ต้องรักษาวินัย สำรวมระวังความประพฤติของตนให้อยู่ในระเบียบแบบแผนอันดีงาม
- ต้องปลีกตัวปลีกใจออกจากความสบาย และความสนุกรื่นเริงที่ไม่ควรแก่เกียรติภูมิ
- ต้องตั้งใจให้มั่นคงและแน่วแน่
- ต้องซื่อสัตย์รักษาความจริงใจ
- ต้องเมตตาหวังดี
- ต้องวางใจเป็นกลาง ไม่ปล่อยไปตามอำนาจคติ
- ต้องอบรมปัญญาให้เพิ่มพูนสมบูรณ์ขึ้นทั้งในด้านวิทยาการและความรู้ในเหตุผล
ครูที่แท้ต้องมีจิตสำนึกและวิญญาณครู ต้องสร้างศรัทธา คือ
1. ศรัทธา ต่อตนเอง ต้องเชื่อและศรัทธาในความรู้ความสามารถของตนเองว่าจะเป็นครูที่ดีได้ เป็นตัวอย่างให้กับสังคมได้ กระตุ้นให้ผู้เรียนแสวงหาความรู้จากแหล่งความรู้ต่าง ๆ และวิเคราะห์คัดสรร ความรู้มาใช้ประโยชน์ได้ และมีความเชื่อมั่นว่าตนเองสามารถสร้างภาพลักษณ์ของครูที่ดีได้
2. ศรัทธาต่ออาชีพครู รักษาเกียรติและศักดิ์ศรีแห่งความเป็นครูที่เป็นวิชาชีพชั้นสูง เห็นคุณค่าของ วิชาชีพครู ประพฤติและปฏิบัติตามมาตรฐานและจรรยาบรรณของวิชาชีพครู ถ้าครูทุกคน และครูของครูทุกคนมีความศรัทธาเป็นจุดเริ่มต้นจิตสำนึกและวิญญาณของความ เป็นครู และสิ่งที่ดีที่เป็นแบบอย่างของสังคมได้ก็จะขยายและถ่ายทอดไปสู่เยาวชนชั่ว ลูกชั่วหลาน เสมือนกับผู้นับถือศาสนาไม่ว่าศาสนาใดจุดเริ่มก็อยู่ที่ความศรัทธา เมื่อศรัทธาก็ประกาศตนเป็นผู้นับถือศาสนานั้น และปฏิบัติตาม คำสั่งสอนของศาสนา คำภีร์ หรือพระธรรมวินัยต่อไป
เมื่อครูศรัทธาต่อวิชาชีพครูจะทำให้เกิดพลังแห่งความ มุ่งมั่น สร้างสรรค์วิชาชีพครูให้เป็นวิชาชีพต่อไป
ก่อนที่ครูจะไปเป็นครูมืออาชีพได้นั้น ต้องอดทนในหลายอย่าง อย่างแรกต้องมีศรัทธาในตนเองก่อนทำตนให้เป็นแบบอย่างที่ดี ถ้าตนเองประพฤติปฏิบัติตนดีศิษย์ก็จะชื่นชมประทับใจ หรือ อาจจะเป็นครูในดวงใจแล้วก็อยากที่จะปฏิบัติตามคำแนะนำของครูท่านนั้น ดังนั้น หน้าที่ของครูโดยพื้นฐาน คือ ต้องมอบความรู้ ไม่ปิดบังวงความรู้ สอนโดยไม่หวังอามิสสินจ้าง
หวังดีกับศิษย์ และเป็นที่ปรึกษาที่ดีของศิษย์ เป็นทั้งครูและพ่อแม่ มีความเมตตากรุณา มีความประพฤติดี มีความขยัน มีความสุภาพ มีความอดทน มีคุณธรรมจริยธรรม มีความเอื้ออาทร
เข้าใจและเอาใจใส่ผู้เรียนทุกคนอย่างสม่ำเสมอและเท่าเทียมกัน ครูมีมนุษยสัมพันธ์ มีความรับผิดชอบ
