เวลาเปลี่ยน...บทเพลงเดิมก็ไม่ใช่เพลงเดิม
เสียงเพลงสะกิดใจ
แ่ว่วสดใสในโสตหล้า
สับทับด้วยแสงแห่งความเศร้า
คละเคล้าบ้างต่างเวลา
บทร่ำไห้ในสายตาเธอ
ไม่กระเทือนสั่นในใจฉัน
ทั้งที่เป็นบทเพลงเดิม
แต่ด้วยไม่ใช่บทเพลงของฉันกระมัง
แล้วจะคอยกังวลอะไรกับวันพรุ่ง
พรพล
๒๐ กันยา ๕๓
สวัสดีค่ะคุณพรพน
ภาพสวยงาม แฝงความเศร้านะคะ บทกวีเหงาๆ หากแต่ละมุนด้วยความรักและห่วงใย ต่อสาวเจ้า เช่นเคย ... ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณPhornphon
แวะมาอ่านบทกวีเพราะๆ เหงาหน่อยๆ เสียงเพลงที่เปลี่ยนไป ได้ข้อคิดดีๆ ต่างเวลาก็อาจต่างความรู้สึก
ขอบคุณค่ะ
ภาพใบไม้นี้มันมืดจังเลยค่ะ ทำไมภาพมันมืดแต่ก็ยังดูสวยมากๆ
ใบไม้อยู่ในที่มืด ยังไงใบไม้ก็ยังเป็นใบไม้ เป็นกำลังใจให้พี่พรพลค่ะ
ขอบพระคุณที่มาเยี่ยมชม ทุกท่านครับ...