วันจันทร์ที่ 20 กันยายน 2553
วันนี้อากาศปลอดโปร่งเย็นสบาย
หลังจากฝนตกแทบทุกวันตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา
มีแดดอ่อน ๆ และเริ่มร้อนแรงขึ้นตามดวงอาทิตย์ที่เริ่มเคลื่อนตัว
ตั้งฉาก 60 องศากับมนุษย์ และสรรพสิ่ง
พูกถึง "เรื่องความรัก" ก็แล้วกัน
เพราะวันนี้อากาศช่างแสนโรแมนติก
ความรักทำให้เกิดความสุข
และในขณะเดียวกัน...ความรักก็ทำให้เกิดความทุกข์
อะไร ๆ มักมีสองด้านเสมอ
มีดวงอาทิตย์ขึ้น ย่อมมี ดวงอาทิตย์ตก
มีลาภ ยศ สรรเสริญ ก็ย่อมมีมุมกลับ
แต่ไฉนก็ตาม...ทำไมนะ
ดาวตกดาวร่วงจากท้องฟ้ายามราตรีทุกวัน
แต่ก็ยังมีดวงดาวเกิดขึ้นและผุดขึ้น ทดแทนไม่ห่างหาย
มนุษย์ย่อมต้องการ "ดาวประทับใจ" เข้ามาชุ่มชื่นหัวใจเสมอ
วันนี้จึงมี "ความรัก " จากมุมมอง "ท่านพุทธทาส" มาฝากครับ
ความรัก
คือ ความต้องการรวมเป็นสิ่งเดียว
รส : เกิดจากการได้รวม
จาก : สัญชาตญาณ การต้องการรวม
แต่แล้วแต่วิชชา, หรืออวิชชายึดครอง
กามารมณ์ เป็นคนละเรื่อง.
เป็นค่าจ้างของ, ขึ้นอยู่กับสัญชาตญาณ
แห่งการสืบพันธุ์ ,
ซึ่งอยู่กับต่อมแกลนต์ทางกาย.
ความรัก : ฝ่ายจิต;
กามารมณ์ : ฝ่ายกาย.
กามารมณ์เป็นเรื่องอวิชชาโดยตรง
กามารมณ์เข้าจับเอาความรัก;
เกิดขึ้นตามสมควรแก่การที่
อวิชชา เข้ายึดครองมากน้อย
ควรใช้ความรักเป็นคุณโดยส่วนเดียว
กามารมณ์ยากที่จะเป็นคุณแม้ส่วนน้อย
ความรัก (ต่อ)
เรื่อง "ความรัก" เป็นหัวใจ
ของศาสนาทุกศาสนา.
หากแต่ภาษา (โดยเฉพาะภาษาอังกฤษ) ทำยุ่ง,
ทำให้ปนเปกับคำว่า กามารมณ์หรือความใคร่.
สำคัญอยู่ที่ คู่สมรส รู้จัก, หรือไม่รู้จัก
แยกความหมายของ คำว่า
"ความรัก" จากคำว่า "กามารมณ์".
โดยส่วนตัว ผมถือว่า ความรัก เป็นสิ่งที่งดงาม
รักแบบสามี - ภรรยา
รักแบบพ่อแม่ - ลูก
รักแบบเพื่อน - เพื่อน
และรักอีกร้อยแปดพันเก้า
ถ้าเราแยก "ความรัก" ออกจากคำว่า "กามารมณ์" ได้
และการที่เรามีภรรยา และลูก
เราจะทิ้งกันได้ง่าย ๆ
เหมือนเครื่องซักผ้าเสีย แล้วเอาทิ้งถังขยะ
ได้ง่าย ๆ ซะเมื่อไหร่
เพราะทุกคนต่างมีหัวใจที่ใช้หล่อเลี้ยงชีวิตให้ก้าวเดิน...
ขอบพระคุณ คุณ Kanchana
กับมุมมองความรัก ครับ
คู่ชีวิต ก็เป็นความรักอีกแบบ การดำรงชีวิตคู่ เป็นเรื่องยาก แต่หากมี "คู่ชีวิต"
ตามแนวทางแห่งพุทธศาสนา : คิหิปฏิบัติ คู่ชีวิตที่เดินเคียงข้างกันไปสู่หนทางแห่งนิพพาน
ก็นับเป็นวาสนาที่ร่วมสร้างกันมา
นี่เป็นอีกหนึ่งบทอันแสนงดงามที่ท่านพุทธทาสกล่าวถึง "คู่ชีวิต" ค่ะ
ชีวิตเป็นของหนัก, เป็นภาระ
ทั้งต้องต่อสู้ทุกรูปแบบ
เรามีคู่ชีวิตเคียงข้าง
เพื่อฟันฝ่าอุปสรรคนานา
จนลุล่วงถึงชีวิตนิรันดร์
ลูก คือผู้เดินทางแทนเรา แต่ไม่ใช่ของเรา
และในปัจฉิมวัยแห่งชีวิต
เราต้องแก่ และตายไป อย่างมีศิลปะที่สุด
ขอบพระคุณ คุณคู่ชีวิต
กับมุมมองความรัก
ที่เป็นสัจธรรมอย่างเป็นนิรันคร์ครับ
คุณคู่ชีวิต ครับ
ชอบคำของคุณจัง
" เราต้องแก่ และตายไป อย่างมีศิลปะที่สุด...."
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ที่แวะไปเยี่ยมกัน
และข้อคิดจากบันทึกค่ะ
ความรัก คือ ความรู้สึก ที่เมื่อใดระลึกถึงก็งดงาม
ขอบพระคุณนะคะ
...สวัสดีค่ะ..คุณทิมดาบ..วันนี้พอดีผ่านมา..เหมือนมีอะไรมาดล..ให้สัมผัสกับความรักของท่านพุทธทาส..ที่ยายธีใส่กระหม่อมไว้ตั้งแต่..พอจะอ่านหนังสือออก..เจ้าค่ะ...(ขอบคุณที่เขียนถึงความรัก..ที่แบ่งปัน..)...คิดถึงค่ะ..ยายธี..(กลับเมืองไทยเมื่อไรจะไปตามหาตัวทิมดาบค่ะ...อนุญาติหรือไม่ก็ไม่รู้..อ้ะะๆ..)...ยายธีเจ้าค่ะ
ขอบพระคุณ ยายธี ครับ ผมตอบกลับในบล็อกยายด้วยนะครับ
ขอบพระคุณ คุณณัฐรดา ที่แวะมาชมนะครับ
ขอบพระคุณ พี่อุ้มบุญ ที่เอ็นดู น้องชายเสมอมาครับ
ขอบพระคุณ คุณใบไม้ร้องเพลง กับมิตรภาพ ที่บังเกิด ครับ
ขอบคุณคติธรรมดีๆค่ะ..ลปรร.ที่บันทึกนี้ค่ะ..
ชัยชนะของความรัก (โปรดคลิ๊กที่ :)
http://gotoknow.org/blog/nongnarts2/236747